“Hoe kun je weten dat je beschikt over een echte parel? Het antwoord luidt: door erop te bijten. Als het knerst tussen je tanden, weet je dat je een echte parel te pakken hebt. Hoe kun je weten dat je een echte diamant hebt ontvangen? Als je een diamant onder water houdt en er met een licht op schijnt, weerkaatst de diamant licht. Ook onder water is de heerlijkheid van de diamant zichtbaar. En hoe ontdek je dat je een echte christen bent? Bijten en onder water houden”, zegt Brunt lachend. “Dan komt de echtheid van een gelovige naar boven. Als christen kun je het gevoel hebben dat je wordt gebeten of onder water wordt gehouden. Wat openbaart je hart vervolgens? Daarover denken we na in deze preek.”

Brunt onderstreept dat de schrijver van de brief een broer van de Heere Jezus was. “Ze deden als broers ongetwijfeld veel dingen samen. De Heere Jezus is voor Jakobus echt een spiegel geweest. Jakobus werd dus altijd met Hem geconfronteerd. Ooit is bij hem het ongeloof gebroken en is hij ‘een dienstknecht van God’ geworden. Dat is de mooiste titel die je in je leven kunt krijgen!”

Geloof én goede werken
De spreker wijst op een veelvoorkomend misverstand over de brief van Jakobus. “Sommigen maken een tegenstelling tussen Jakobus en de apostel Paulus en dat is jammer. Paulus schreef over ‘de rechtvaardiging van de gelovige door het geloof alleen’. Het geloof zorgt ervoor dat je als christen God in de ogen kunt kijken. Maarten Luther ontdekte dit geheim. Toen hij bij de Jakobus-brief uitkwam, kon hij er niets mee. Maar ik geloof dat Paulus en Jakobus elkaar niet tegenspreken. Ze vullen elkaar aan. De één legt nadruk op het geloof en de ander op de werken die daaruit voortvloeien. Ze belichten twee kanten van dezelfde medaille.”