Toen in 1991 de contouren voor de Samen-op-Weg kerk zichtbaar werden, was er grote verontwaardiging onder hervormd-gereformeerden. In 1992 werd een ambtsdragersbijeenkomst in Putten belegd waar 1600 mannen in donkere pakken uitspraken dat zij niet meekonden naar de nieuwe kerk en dat zij niet weg konden uit de Nederlandse Hervormde Kerk. Er werden zware woorden gesproken dat de synode zich in dat geval los zou maken van de gemeenten en dat de gemeenten de oud-hervormde weg zouden gaan. Als beginnend predikant maakte ik deel uit van deze vergadering en ik was diep onder de indruk van de plechtigheid en de ernst van dit samenzijn. Ik hoorde een respectabele dienaar van het Woord zeggen: "Ze zullen mij uit de Nederlandse Hervormde Kerk weg moeten dragen."