In Roemenië vertelde een predikant me over een 16-jarig Roma-meisje dat met een ronselaar was meegegeven. Door haar eigen vader. Via Zwitserland, waar de prostitutieleeftijd laag lag, was ze in Amsterdam achter de ramen beland. Op de leeftijd van mijn eigen tienerdochter.

Ik zag in het Roemeense dorpje kleine kinderen rondlopen. Meisjes die zelfs bij hun eigen ouders niet veilig waren. De aanblik van deze jonge kinderen in een soms intens verdorven wereld maakte me zo verdrietig. Zo machteloos. Ik was altijd op zoek naar wat ik kon dóen. Maar hier in dit dorpje wist ik even niet waar ik beginnen moest. O God… Misschien dat in zo’n stille zucht van het hart wel iets resoneert van het intense verdriet dat God zelf heeft.

De ellende op de Filipijnen is nog massaler. In 2022 werd 1 op de 100 kinderen – een half miljoen – misbruikt voor webcamseks. Om mannen met creditcards te plezieren. Zo’n aantal van een half miljoen kan een cijfer blijven, waarbij je even je hoofd schudt. Totdat je je realiseert dat het om Ruby gaat. En om al die andere kinderen met een naam. Dan word je verdrietig. En kwaad. Misschien is het wel heilige verontwaardiging.

Ooit stond Jezus op om te vertellen wat Zijn missie was. In de synagoge pakte Hij toen de boekrol van Jesaja en las het hardop voor. Dat Hij was gekomen om gebrokenen te genezen. Gevangenen vrijheid te verkondigen. Onderdrukten hun vrijheid te geven. Om een genadejaar uit te roepen.

Als International Justice Mission bieden we je de gelegenheid om niet alleen maar je hoofd te schudden. Of je alleen maar kwaad te maken. Over het misbruik van kinderen in Roemenië. Of op de Filipijnen. We bieden je de mogelijkheid om mee te doen met wat Hij doet. Om vrijheid te geven aan kinderen die nu nog gevangen zitten. Om ze een nieuw leven te gunnen zoals Ruby dat kreeg. Te zorgen voor een moment van recht. Om nooit meer te vergeten.

Gert-Jan Segers is adviseur Bestrijding Mensenhandel namens International Justice Mission.