Grote zorgen over de positie van veel christenen wereldwijd. Maar de zorgen gaan verder dan de vervolging zelf. Er zijn ook veel organisaties en christenen die aan de bel trekken vanwege de lakse en onverschillige houding die het Westen heeft ten opzichte van christenvervolging. Moslimlanden lijken alle ruimte te krijgen om het christendom uit te roeien.

Melanie Phillips, een Brits journalist zei het in 2014 al in The Times: "Religieuze vrijheid, de kernwaarde van de westerse beschaving, wordt in grote delen van de wereld vernietigd. Maar het Westen, dat deze religieuze oorlog kortzichtig ontkent, kijkt weg..." Soms lijkt het wel alsof de vervolging van en aanslagen op christenen in het westen niet serieus genomen wordt, zo concludeert ook Gatestone Institute. Zo vraagt men zich af waar de solidariteit met christenen in Sri Lanka precies was.

Rakib Ehsan, Brits geleerde én moslim vraagt zich dat ook af. "De verschillen in toon en aard tussen de veroordelingen van de terroristische aanslagen in Christchurch en Sri Lanka zijn opvallend. Na Christchurch was er geen aarzeling om de religieuze achtergronden van de slachtoffers te vermelden, om emotie en genegenheid naar de moslimgemeenschappen te sturen. Politici hebben er niets op tegen om de gebeurtenissen in Christchurch als terrorisme aan te merken."

"Wat duidelijk is, is niet alleen een duidelijke terughoudendheid om de religieuze achtergrond van de christenen die in Sri Lanka zijn vermoord te benoemen, maar ook een gebrek aan oprechte solidariteit met christelijke gemeenschappen over de hele wereld, die ernstige worden vervolgd op grond van hun geloof."

Waar zijn de gezichten van de slachtoffers van Sri Lanka? Waarom zien we zo weinig persoonlijke verhalen? De stilte van de westerse intellectuele wereld en de media is bijzonder oorverdovend. Het nieuwe humanitaire geweten lijkt slechts twee groepen te zien: zij die recht hebben op het medeleven en de bescherming van de internationale gemeenschap, en zij, zoals christenen, die deze hulp of solidariteit onwaardig zijn.

Waar is de verontwaardiging in het Westen over de vernietiging van het christelijke leven en de mensen? Het voelt alsof er geen verontwaardiging is, alleen stilte, onderbroken door bommen en "Allahu Akbar". De geschiedenisboeken van de toekomst zullen dit westerse verraad niet goedkeuren. Als het Westen de vervolgingen van christenen serieus had genomen, dan zou nu de klok niet geluid hebben voor de dood van de christelijke aanwezigheid - niet alleen in historische gebieden van het christendom, maar ook voor het Westen. Islamitische extremisten hebben gezien dat het Westen zich niet heeft gemobiliseerd om hen te verhinderen de christenen te onderdrukken, alsof er onbewust een vreemde verstandhouding is tussen ons stilzwijgen en het etnische zuiveringsproject van de Islamitische Staat, gericht op het wegvagen van christenen.