De protesten begonnen eind december vorig jaar in de hoofdstad Teheran en verspreidden zich snel naar tientallen steden. Oorspronkelijk richtten de demonstraties zich tegen de verslechterende economische situatie. Al snel kregen ze een bredere, politiek-kritische inslag. Tienduizenden Iraniërs eisten verandering van het bestuur en meer vrijheid van meningsuiting en geloof.

Volgens de Britse monitoringgroep Article 18 werden Nader Mohammadi (35) en Zahra Arjomandi (51) op 8 januari neergeschoten tijdens afzonderlijke protesten op ruim duizend kilometer afstand van elkaar. Hun dood bracht het aantal gedocumenteerde christelijke slachtoffers tot minstens 19. Mohammadi liet drie jonge kinderen achter. Arjomandi werd gescheiden van haar zoon tijdens een internet-blackout en stierf later in het ziekenhuis in zijn armen. De autoriteiten hielden haar lichaam dagenlang vast en legden beperkingen op rond de begrafenis en het spreken over haar dood.

De Iraanse overheid staat bekend om haar strenge beperkingen op religieuze vrijheid. Vooral christenen met een islamitische achtergrond worden gezien als een bedreiging voor de staatsveiligheid. Velen worden gearresteerd, krijgen lange gevangenisstraffen of worden onderworpen aan schijnprocessen waarbij activiteiten zoals bijbelstudies en huisgemeenten worden bestempeld als staatsgevaarlijk. In december kreeg een groep van vijf christenen gevangenisstraffen van in totaal 50 jaar opgelegd.

De protesten hebben inmiddels een enorme omvang bereikt. Volgens onafhankelijke groepen zijn duizenden mensen omgekomen bij de confrontaties tussen demonstranten en de veiligheidsdiensten. Internationale berichten spreken over duizenden doden, hoewel officiële Iraanse cijfers over de totale slachtoffers veel lager liggen.