De ChristenUnie vindt het onbestaanbaar dat in een rijk en welvarend land als Nederland mensen in de open lucht moeten slapen. Dat kinderen zonder thuis opgroeien. Dat is een schandaal. Dat kan en mag niet. De overheid verzaakt haar grondwettelijke plicht om te voorzien in voldoende huisvesting. Dit zou prioriteit nummer één moeten zijn. Maar de huidige minister van Volkshuisvesting is niet bereid zich in te spannen op het gebied van kinderdakloosheid.  

De recente ETHOS-telling van de Hogeschool Utrecht en het Kansfonds laat zien dat de dakloosheid in Nederland veel groter is dan gedacht. In 57 gemeenten werden bijna 29.000 dak- en thuisloze mensen geteld, waaronder duizenden kinderen. Zo blijkt dat in Amsterdam en Den Haag ongeveer 1 procent van de inwoners dakloos is, en dat in de regio Eindhoven bijna negenhonderd kinderen een thuisloze ouder hebben. In totaal is 14 procent van alle getelde daklozen minderjarig. 

Daarom kwam de ChristenUnie gisteren met zes concrete voorstellen om binnen één jaar een einde te maken aan kinderdakloosheid in Nederland. Wij willen: 

Urgentie voor gezinnen met kinderen. Gemeenten moeten alle dakloze huishoudens met kinderen voorrang geven voor een sociale huurwoning. 
Verbod op huisuitzettingen met kinderen. Het belang van het kind moet altijd voorop staan. Geen enkel gezin met kinderen mag op straat belanden. 
Noodopvang in elke regio. Elke regio in Nederland moet beschikken over een noodvoorziening waar gezinnen met kinderen terechtkunnen. 
Meer betaalbare woningen. De ChristenUnie wil de winstbelasting voor woningcorporaties afschaffen, zodat jaarlijks €1 miljard extra kan worden geïnvesteerd in sociale huurwoningen. 
Landelijke telling van dakloze gezinnen. Om het probleem effectief aan te pakken, moeten we weten hoeveel gezinnen en kinderen dakloos zijn. 
Crisisaanpak tegen dakloosheid. Met flexwoningen, hergebruik van leegstaande panden en industriële woningbouw moeten 100.000 mensen snel onder dak worden gebracht. 

Morele plicht  
Het beëindigen van kinderdakloosheid is een morele plicht. De ChristenUnie weigert te accepteren dat gezinnen worden vergeten of van loket naar loket. “Wij kunnen en mogen niet wegkijken,” zegt ChristenUnie-leider Mirjam Bikker. “Ieder kind verdient een thuis, en het is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om dat waar te maken.”