"Er was eens een vrouw in een van de gemeenten waar ik stond die vaak boos op mij was. Ik had haar mogen bewegen - ze was onkerkelijk - om een keer naar de kerk te komen. En dat is al mooi als je dat mag doen. Ze kwam naar de kerk en een keer belde ze mij en zei ze: 'Ja, dominee, de eerste tijd dat ik naar de kerk ging bij u, was ik vaak zo boos. Zo slecht ben ik niet. Zo erg is het niet. Ik word hier maar de put ingetrapt, ik ga niet meer. Maar als het dan zondag werd, ik kon het zelf niet begrijpen, moest ik toch weer gaan. Totdat de Heere mijn ogen opende en ik toen vaak zachtjes zei: dominee, het is nog veel erger. U moest eens weten. Ik ben nog veel slechter.'

Maar toen ik bij haar op bezoek kwam, getuigde dat ze rust gevonden had voor haar ziel en dat die nacht de Heere Zelf al haar zonden van haar had weggenomen. Zij kon en mocht geloven dat al haar schuld betaald was door haar Zaligmaker en dat haar hel geblust was en dat haar ziel gered was. Ik heb - en ben dat nooit meer vergeten - Psalm 32 gelezen bij het afscheid: 'Welgelukzalig is de man wiens zonden vergeven is'. Ze huilde en huilde maar en zei steeds: 'En zo is het. En zo is het.' 

Hij neemt uw schuld weg en Hij neemt uw hel weg. Want de straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem. Dan mag je rusten. Wanneer gebeurt dat? Soms achter het stuur, soms als je wandelt of onder de prediking. Dan dringt God diep in je door en je kan niet anders dan geloven dat hij ook jouw zonden droeg. Dan ben je zo gelukkig. Ik kan het met geen woorden zeggen. Dan heb je het gekregen en dan weet je het van Hem."

In onderstaande video is het preekfragment van ds. D. J. Budding terug te zien. Onderstaande beelden zijn afkomstig van het YouTube-kanaal Evangelie Herauten. Op dagelijkse basis plaatst dit kanaal preekfragmenten van reformatorische predikanten uit verschillende kerkverbanden.