Ik heb altijd zielsveel van Marijke, mijn kinderen en kleinkinderen gehouden. Maar in deze fase van mijn leven ervaar ik dat gevoel van liefde nog intenser. Ik geniet zo van hen! 

Vanwege mijn behandeling en mijn fysieke kwetsbaarheid moet ik het komend jaar grote groepen vermijden. Iemand vroeg me of ik het moeilijk vond dat ik een tijd niet kan spreken. Spreken is echt een grote passie voor me, maar ik heb er geen seconde moeite mee gehad. Mijn prioriteit is om weer gezond te worden. Niet om te kunnen spreken, maar om nog jaren te kunnen genieten van Marijke en mijn gezin! En als ik straks weer kan spreken, zou dat geweldig zijn - maar ik zie het als een extraatje.

Natuurlijk weet ik dat ik onder andere door mijn preken een zegen mag zijn voor veel mensen. En ik vind het mooi om een nalatenschap achter te laten! Maar in de eerste plaats in Marijke, mijn kinderen en kleinkinderen. Dat zie ik echt als mijn grootste verantwoordelijkheid. 

Geldt dat ook voor jou? Wat wil jij dat jouw vrouw, man of kinderen straks bij je graf zeggen? Morgen kan zomaar je laatste dag zijn. Jakobus schrijft: ‘Hoe weet u wat er morgen met u zal gebeuren? Uw leven lijkt op een damp, die er nu is en straks weer verdwijnt’ (Jakobus 4:14).

Laat je niet misleiden door de gedachte dat je nog zeeën van tijd hebt. Dat je ooit wel genoeg tijd krijgt om te genieten van je geliefden en in hen te investeren. 

Ik heb een druk leven gehad en een mooie bediening, maar ik heb mijn gezin altijd op nummer één gezet. Soms stond dat onder druk en ik ben daarin zeker niet volmaakt geweest! Maar ik koos daar wel steeds weer voor! En daar pluk ik nu de vruchten van. Mijn relatie met Marijke, de kinderen en kleinkinderen is hecht, open en goed. We hoeven niets meer uit te praten! Geldt dat ook voor jou?