Bram herinnert zich momenten waarop hij ‘domineetje’ speelde als kind. “Maar als tiener is dat helemaal uit beeld verdwenen. Ik was heel handig met computers en richtte zelfs een eigen bedrijfje op. Het leek me erg leuk om websites te ontwerpen en daar ook beroepsmatig mee bezig te zijn. Ik snuffelde wat rond op universiteiten, met het oog op een voor mij interessante opleiding. Toch liep de weg anders. Om de één of andere reden had het mijn hart niet.

Ik vroeg God om helder te maken wat zijn bedoeling was met mij. In dat jaar kwamen een aantal puzzelstukjes bij elkaar. Ik kreeg een boekje van de Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA) in handen. Doorbladerend dacht ik: ja, dit is het. Dit concludeerde ik ook op basis van gesprekken die ik met andere mensen voerde, waardoor helder werd waar mijn gaven en talenten liggen. Ook ontving ik bij de opleiding theologie de rust waarvoor ik had gebeden. Zo wijst God ons via via vaak de weg. Dat geldt overigens niet alleen voor ‘ons’ dominees.”