Te veel kerkleiders zorgen niet goed voor hun eigen ziel
Ik opende mijn X-account en daar stond het opnieuw: alweer een kerkleider die het schip ingaat vanwege zondig gedrag en het niet correct aanpakken daarvan. Het was zo verdrietig om dit te lezen en te zien wat de gevolgen waren voor iedereen die erbij betrokken was. Ik schrijf vandaag niet over zonde (wie zonder zonde is, werpe de eerste steen), maar wel over gezond leiderschap in de kerk. Laten we eerlijk zijn, wanneer we naar de kerk kijken, kunnen we niet anders dan concluderen dat we in een leiderschapscrisis zitten.
De afgelopen jaren is het ene na het andere schandaal naar buiten gekomen. In jouw eigen netwerk of kerkbeweging kun je misschien wel voorbeelden noemen van leiders die hebben moeten aftreden vanwege moreel falen of ander wangedrag. Naast het falen van leiders zien we ook een enorme toename in burn-outs bij leiders. Ze zijn emotioneel uitgeput, slapen niet goed en kunnen het niet meer aan. Sommigen herstellen na een pauze en therapie. Anderen denderen door zonder hulp, vaak met ‘collateral damage’ in hun kielzog - bij henzelf en hun omgeving.
Praatmee