Het afscheid valt hen zwaar, maar is onvermijdelijk. “Vanwege een zwakkere gezondheid en onze leeftijd moeten we een stap terug zetten. Wel zijn we dankbaar dat we in onze eigen gemeente goede opvolgers konden vinden. We kunnen de leiding met een gerust hart overdragen aan Gerard en Petra van Wijk”, aldus Eduard Witkamp.

Eduard blijft nog wel betrokken als senior pastor en zal regelmatig de prediking verzorgen en onderwijs blijven geven. “We kiezen voor een warme overdracht, waarbij we hen willen stimuleren en bemoedigen. We zullen naast hen blijven staan, zolang dat mogelijk is.”

Nieuwe voorgangers
Gerard en Petra van Wijk komen sinds 2009 in De Schuilplaats en zijn dus al bekend in de gemeente. Gerard kwam op 15-jarige leeftijd in 1993 in Papendrecht wonen; Petra woont al haar hele leven in Papendrecht. Ze hebben elkaar leren kennen in de Hervormde Sionskerk, waar ze zich jarenlang hebben ingezet op de Jeugdvereniging. Met Ark Actief hielpen ze mee met het organiseren van allerlei activiteiten in de kerk voor jong en oud. Gerard is later ook nog een aantal jaar jeugdouderling geweest.

Gerard kijkt met warme gevoelens terug op die tijd: “We gingen met plezier naar de kerk en hebben daar veel over God en de Bijbel geleerd. We zagen al snel dat het geloof niet alleen iets is voor op zondag, maar voor de hele week. Petra: “In die tijd zijn er ook veel vriendschappen ontstaan, waar we nog steeds van genieten. We leerden veel van elkaar.”

Al op heel jonge leeftijd wilde Gerard weten of God werkelijk bestaat: ”Ik vroeg aan God of Hij een teken wilde geven en dat heeft Hij toen gedaan. Sindsdien is er geen enkele twijfel meer geweest en later heb ik ook belijdenis van mijn geloof gedaan.”

Wonderen en genezingen
Gerard is ook jarenlang voorzitter geweest van jongerenkoor De Morgenster uit Oud-Alblas. “In die tijd waren we serieus bezig met de vraag wat er precies in de bijbel staat en wat het voor ons persoonlijk betekent. Wekelijks zaten een aantal koorleden thuis bij medelid Gijs Blokland, om met elkaar over het geloof te spreken, met elkaar te bidden en Bijbel te lezen. Steeds meer mensen sloten zich aan, de honger naar God werd steeds intenser en er gebeurden zelfs genezingen, wonderen en bevrijdingen. We ontdekten het werk van God in de praktijk!”

In die tijd had een dochter van Gerard en Petra, die toen nog erg jong was, last van hevige eczeem. Ze had constant jeuk en pijn en moest veel krabben. “Ik heb toen naar Bijbels voorbeeld een beetje olie uit het keukenkastje gepakt, haar gezalfd met olie en voor haar gebeden om genezing in Jezus’ naam. En dat gebeurde! Binnen korte tijd was haar eczeem helemaal weg en kwam nooit meer terug.”

Toch moesten ze ook leren om met teleurstellingen om te gaan. In die tijd werd de moeder van Petra ernstig ziek. Ook toen heeft Gerard voor haar gebeden, maar haar situatie veranderde niet. Gerard: “Hier hadden we het erg moeilijk mee. Waarom geneest God de ene keer wel en de andere keer niet? We moesten het echt loslaten. En we kregen wel troost, dat het zo moest zijn. Ook de moeder van Petra had er uiteindelijk vrede mee.”

Nieuwe gemeente
Het goed lezen van de Bijbel zorgde bij Gerard en Petra voor vragen rondom de doop. In de Sionskerk is de kinderdoop de enige doop. “Echter werd het voor ons duidelijk dat de geloofsdoop de Bijbelse doop is. Na een aantal gesprekken hierover met de leiding van de Sionskerk, werd het duidelijk dat we daar niet meer konden blijven. Dus gingen we op zoek naar een andere gemeente, het liefst in onze eigen woonplaats Papendrecht.”

Krachtig aangeraakt
In januari 2009 bezochten Gerard en Petra voor het eerst een dienst in de evangelische gemeente De Schuilplaats. “Vanaf het moment dat ik deze kerk binnenstapte, werd ik krachtig aangeraakt”, glimlacht Gerard. “Met regelmaat rolden de tranen over mijn wangen en kon geen woord meezingen. ‘Nu ben ik thuis!’ Ik kreeg een diepe rust en vrede over me. Alle spanning vloeide uit mij weg.” Ook Petra voelde zich direct thuis.

Enkele maanden later werden Gerard en Petra gedoopt en gingen ze zich inzetten voor de gemeente. Petra werd actief in het tienerwerk en het pastoraat. Gerard werd actief in het kinderwerk en werd later ook oudste in de gemeente en verzorgde onderwijs. Ook is Gerard een aantal keer op zendingsreis geweest naar landen zoals Nepal, India en Indonesië.

Roeping
In mei 2013 werd Gerard plotseling wakker van een stem: “Leid de kudde van De Schuilplaats en ver daarbuiten.” Gerard was ontdaan: “Ik was diep aangeraakt en wist niet wat ik ermee moest. Mede omdat voor mij heel duidelijk vast stond dat Eduard hiervoor geroepen was. Ik heb het pas in 2017 aan Petra verteld.

In 2022 en in 2023 sprak God opnieuw een aantal keer. En op 1 juli 2023, als we samen in gebed zijn, ontvangen we allebei precies hetzelfde beeld. We zagen een sluis waar schepen naar binnenvaren, om op het juiste niveau te komen om hun reis te kunnen vervolgen. We zaten als het ware in die sluis, het water begon met stromen en dat de sluisdeuren open gingen. Dit zagen we als het moment om daadwerkelijk het gesprek aan te gaan met onze broeders en zusters in de oudstenraad.”

Geen grote veranderingen
De uitkomst is inmiddels bekend, de gemeente staat achter het besluit om Gerard en Petra in te zegenen als het nieuwe voorgangersechtpaar.

Gerard werkt momenteel nog vier dagen in de week als vertegenwoordiger bij een IT bedrijf en zal dat voorlopig ook nog blijven doen, indien mogelijk. “Ik wil zolang mogelijk met mijn poten in de klei staan.” Petra gaat vanaf september minder werken.

Voor de gemeente zal er niet direct veel gaan veranderen. “We hebben het naar ons zin zoals het nu is. Wel is er verlangen naar groei, zowel in geestelijk opzicht als in aantallen mensen. We hebben ook een roeping om zending te bedrijven, zowel in Papendrecht als wereldwijd. We zijn ook gestart met een Alphacursus.“

Om aan te geven wat voor soort leider Gerard is, geeft hij aan: “Ik sta niet boven de anderen, ben corrigeerbaar en wil me ook kwetsbaar opstellen. Je kunt dit het beste omschrijven als dienend leiderschap. Het is niet mijn gemeente, maar van God. En juist dat geeft rust!”

Bovenstaand verhaal van Hans Huisman verscheen eerder bij Papendrecht.net en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.