Na enkele maanden gaat Jezus aan de slag. Ik vraag Hem ieder kwartaal om een voortgangsrapportage. Het eerste kwartaal is geweest en Jezus stuurt mij een update: ‘Vier jongens bereid gevonden me te volgen, twee keer een stel broers. Simon met zijn broer Andreas, en nog twee broers met een opvliegend karakter, ik noem ze de zonen van de donder: Johannes en Jakobus’. Vier mensen? Na drie maanden? Een kwartaal later krijg ik de volgende update: ‘Nog eens acht mannen hebben zich aangesloten.’ Jezus' vaste groep bestaat nu uit twaalf mannen. Een small group dus. Niet per se wat je een grote kerk noemt, maar oké. Alle grote dingen beginnen klein, dus laat ik het nog wat tijd geven.

Na een jaar: ‘Nog steeds deze twaalf mannen’. Na twee jaar: ‘Nog steeds met deze twaalf ’. Ik vraag Jezus om een beschrijving te geven van de groep en van wat ze aan het doen zijn. In het verslag dat ik ontvang is te lezen: ‘Het zijn vissersmannen uit de provincie. Ze hebben geen opleiding genoten, zijn niet bijster intelligent, maar we hebben een goede tijd samen. We reizen rond in het achterland en helpen mensen uit de zwakkere delen van de samenleving.’ Niet echt om van achterover te vallen. Maakt Jezus wel maatschappelijke impact? Is het politieke en leiderschapslandschap aan het veranderen? Jezus’ antwoord hierop: ‘Ik heb mijn leerlingen verteld dat ze van hun vijanden moeten houden.’ Een nogal zwak klinkende, ineffectieve strategie als je het mij vraagt.