“Waarom begint de Bijbel met deze geschiedenis, zo vlak na de zondeval?”, vraagt Van den Belt naar aanleiding van de moord van Kaïn op Abel, beschreven in Genesis 4. “Er is geen groter verdriet dan het verlies van een kind aan de dood. Je kunt ook een kind verliezen aan het leven als zij of hij nooit meer thuiskomt. Adam en Eva verliezen op één dag hun twee zonen. De één aan de dood en de ander (Kaïn) hebben ze waarschijnlijk nooit meer teruggezien. Aangrijpend! Bij de oergeschiedenis van de mensheid gaat het ook om een spiegel, als het gaat over de vraag waar het bloedvergieten eigenlijk vandaan komt. Een spiraal van geweld. Een draaikolk van escalatie op escalatie. We zien het in onze wereld voor onze ogen gebeuren: bloedwraak.

Sommigen zeggen dat De Bijbel een gewelddadig boek is. We kunnen er niet omheen dat het daarmee begint in Genesis 4. De Bijbel is een realistisch boek. Het gaat over ons en deze wereld. Er wordt veel geweld beschreven, maar wat vindt de Heere God ervan? Hoe kijkt Hij daarnaar? Hij hoort de stem van het bloed. ‘Wat heb je gedaan?’ (Gen. 4:10) Deze kreet klinkt wanneer de Schepper van hemel en aarde zien wat mensen elkaar aandoen. Het gaat Hem aan het hart. In Genesis 6 staat de Heere God er spijt van had dat Hij de mensheid heeft geschapen. Het deed Hem pijn om te zien wat er op de aarde gebeurde. Zou de Heere zo ook nu naar deze wereld kijken vanuit de hemel? Hij is er zelf naar toe afgedaald in zijn Zoon Jezus Christus.”