Vooraf maakt hij duidelijk, dat het er in de preek niet om gaat dat wij in de complexe politieke situatie eenzijdig oordelen of partij kiezen, maar dat we in de kerk geroepen zijn om oog te hebben voor de rechten van de Joodse en de Palestijnse bevolking én voor het onrecht dat door beide partijen begaan en geleden wordt. “Tegelijk zoeken we in het licht van de Schrift naar ‘ware woorden’ die boven de bekende tegenstellingen uitgaan, naar woorden van de Levende die het verschil maken”, zo stelt de predikant.

Visser: “Israël roept het uit met de woorden van Psalm 83: ‘O God, zwijg niet, houd U niet doof, wees niet stil, o God! Want zie, Uw vijanden tieren, wie U haten, steken hun hoofd omhoog (vers 2-3).’ Hoor je het? Het is meer dan een gewone oorlog. Er zit meer achter en onder: het geheim dat God met het volk heeft om getuige te zijn te midden van de andere volken. Te midden van die goden die mensen zelf hebben ontworpen en aan wie ze macht verlenen. Die volkeren kunnen het niet verteren dat de levende God tot Israël gesproken heeft en door hen heen tot de wereld spreekt. Ze zijn erop uit om Israël weg te vagen en daarmee ook met de ene God af te rekenen.”

Een clash tussen Israël en de volkeren
De predikant citeert het vierde vers uit Psalm 83: ‘Zij beramen listig een heimelijke aanslag tegen Uw volk en beraadslagen tegen Uw beschermelingen.’ “Het Joodse volk wordt ‘Gods beschermelingen genoemd’. Nee, niet omdat zij zo goed zijn maar omdat God hen uitkoos en door hen heen voet aan de grond wilde krijgen in de wereld. Het valt niet mee om uitverkorenen te zijn van de levende God in een wereld die Hem haat. Dat is niet alleen een gunst, maar ook een last, want de wereld verdraagt het niet. Dat hoor je door dit lied heen. ‘We laten ons niet gezeggen door de God van Israël. Never! Nooit! We zoeken het zelf uit met onze eigen goden’”, zo vat Visser in eigen woorden de reactie van de omliggende volken samen.