Kan het hypocrieter? De Joodse gemeenschap feliciteren met het 75-jarig bestaan van Israël en je tegelijkertijd van dat land afkeren? Wel, de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), waarin BDS-clubs de afgelopen jaren stevig zijn geïnfiltreerd, kunnen het.

Nog geen paar weken voor die ‘felicitatie’ vergeleek de organisatie op haar website de situatie van de Palestijnen met de Holocaust. Die pennenvrucht was een verslag van een reis met een uitermate eenzijdig programma en het resultaat was zijdezacht gezever van ach en wee. Daarin werd geen enkele verantwoordelijkheid voor de deplorabele toestand waarin veel Palestijnen zich bevinden, bij de Palestijnse leiding zelf neergelegd. Historische context? Nul. Of het moet die walgelijke vergelijking zijn geweest.

Met gemak zou een inclusievere reis samen te stellen zijn, waarna de conclusie van dit goedbedoelende, naïeve (?) clubje 180 graden anders zou zijn geweest. Gezever hadden ze daarna rustig achterwege kunnen laten, daar houden Joden niet van. Als het ons aan één ding niet ontbreekt, dan is het aan zelfkritiek.

Terwijl de ‘felicitatie’ de deur uit ging, bleek dat de leiding van de PKN onder leiding van de scriba, dominee René de Reuver, definitief ‘om’ is en nu meehuilt met de wolven in het Palestijnse sprookjesbos. Dat wordt nog eens onderstreept met een interview dat hij liet publiceren in het PKN-periodiek Volzin. Zeer terecht stelt de voorzitter van het Overlegorgaan Joden en Christenen (OJEC), Piet van Midden, in zijn ingezonden brief aan het NIW dat hij ‘de felicitatie zou hebben teruggestuurd’. En hij is niet de enige christen die de nieuwe koers van de PKN-leiding onbegrijpelijk vindt.

Als Centraal Joods Overleg zou ik nog verder zijn gegaan. Ik had uit protest de banden met deze huichelachtige club maar eens verbroken. Aan hypocriete felicitaties heb je immers geen zier. Maar wie schetst mijn verbazing? Geen woord van de ‘koepelorganisatie’. Terwijl het CJO over die abjecte bijeenkomst van Pax (u las daarover in NIW 29) nog een pittige verklaring op de website zette, hult de organisatie zich nu in algeheel stilzwijgen. En dat vind ik onbegrijpelijk.

Voorzitter Chanan Hertzberger wijst me erop dat het CJO opkomt voor Nederlandse Joden en dat Israël Israël is. Ik begrijp dat standpunt, maar dan hadden die felicitaties - ik heb begrepen dat die van de rooms-katholieke kerk veel hartelijker waren - inderdaad terug kunnen worden gestuurd: ‘verkeerd adres, retour afzender’.

Esther Voet is hoofdedacteur van het Nieuw Israëlietisch Weekblad (NIW). Bovenstaand artikel verscheen onlangs op de site van het NIW en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.