Dr. John Bruchalski had er volgens CBN News geen probleem mee om het leven van ongeboren baby's te beëindigen als zijn patiënt dat wilde. Hij zegt tenslotte dat hij op de medische school heeft geleerd dat "waarheid relatief is" en dat wetenschap de hogere macht is.

"Ik kon heel goed luisteren, en toen was het idee dat 'abortus op verzoek' de manier was om vrouwen vrijheid te geven", vertelt Bruchalski aan CBN News. "Uiteindelijk waren kinderen seksueel overdraagbare aandoeningen."

De nu 62-jarige medicus zegt dat hij voor abortus was, maar niet met die denkwijze is opgegroeid. Bruchalski groeide zelfs op in een christelijk gezin met pro-life ouders die dagelijks voor hem baden. Hoewel hij al vroeg begreep dat het leven begint bij de conceptie, veranderde dat toen hij eind jaren tachtig medicijnen ging studeren.

"Ik ging mee met de status-quo. Het was alleen door Gods genade dat Hij destijds in mijn ellende kwam en me redde", deelde hij. Hij legt uit dat het allemaal in korte tijd veranderde toen feiten, vrienden en geloof met elkaar in botsing kwamen. 

"Tijdens mijn eerste twee jaar, terwijl ik de abortus uitvoerde, begon ik te beseffen dat je echt je hart moest 'verharden'. Je moest diep ademhalen. Bij de vroege abortussen was dat niet het geval, maar naarmate de foetus ouder werd, moest je lichaamsdelen tellen om er zeker van te zijn dat de baarmoeder was geleegd. Dit moest je constant doen als onderdeel van je training, ik begon echt te voelen dat het mijn hart verhardde", vertelt hij.

Die ervaring in combinatie met recent vrijgegeven onderzoeken die abortus in verband brengen met psychische aandoeningen, vroeggeboorte en borstkanker zorgden ervoor dat Dr. Bruchalski zich afvroeg wat hij aan het doen was. 

Hij begon te beseffen dat "het niet zo goed was als mensen dachten dat het was." Daarnaast begon hij ook een plaatselijke kerk te bezoeken en het werk van een plaatselijk zwangerschapscentrum te volgen. 

SOA
"Ik begon weer naar de kerk te gaan, ik begon een relatie met Christus te krijgen, ik begon te zien hoe vrouwen en mannen echt om de hele persoon gaven, vooral wanneer een vrouw in een crisiszwangerschap verkeerde. Maar gedurende de dag was ik terug in mijn medische residentie om te leren hoe ik een zwangerschap moest beëindigen en dat kinderen SOA's zijn."

Het was een dynamiek die interne conflicten veroorzaakt bij de jonge dokter. Maar op een dag veranderde alles compleet toen Dr. Bruchalski twee patiënten bij zich kreeg, beide 22 weken zwanger. 

"Omdat de ene moeder het kind wilde, heb ik er alles aan gedaan om deze baby van ongeveer 22 weken te redden. De baby woog ongeveer een pond, ik deed alles wat ik kon omdat de baby gewenst was", vertelt Bruchalski.

"In de kamer ernaast was ik een baby aan het aborteren omdat de moeder van de baby het niet wilde. Het was ongewenst, dus brak ik gewoon het water en maakte haar baarmoeder leeg", legt Bruchalski uit. 

Alleen verliep de abortus niet zoals gepland. "Toen die foetus, baby, bij die abortus ter wereld kwam, leefde hij. En dus gooide ik hem op een weegschaal en de baby woog meer dan 500 gram, waardoor ik de NICU moest bellen om deze baby te komen halen. Kun je je voorstellen dat ik probeerde dit kind te aborteren, maar vervolgens de kinderartsen moest bellen om het te redden."

Op dat moment zegt een jonge neonatoloog die de baby komt helpen iets tegen John dat hem definitief doet stoppen. "Stop met het behandelen van deze baby's alsof het tumoren zijn," zei ze tegen hem. "Je bent beter dan dat. Je bent een goede dokter."

Dr. Bruchalski vertelt CBN News dat deze zelfde arts de volgende dag zijn geloof, zijn medische zorg en zijn standpunt over abortus ter discussie stelde tijdens een kopje koffie. Het bracht hem ertoe de Heer te zoeken over wat hij aan het doen was. Kort daarna woonde hij een spirituele retraite bij om antwoorden te vinden op enkele lastige vragen die hij had.

Levensbevestigend
"Mijn hele leven stortte in. Ik kwam van aangezicht tot aangezicht, in gebed, met de genade van Jezus Christus in aanraking. Zijn offer waarin Hij al zijn bloed vergaf. Ik kwam terug als een andere man."

Dr. Bruchalski kwam terug van die retraite en vertelde zijn professoren en collega's dat hij gered was en geen abortussen meer kon uitvoeren. En hoewel een van zijn professoren zijn beslissing steunde, waarschuwde hij de jonge dokter om zijn geloof niet met anderen te delen.

Maar dat advies bleef niet hangen. "Geloof is niet bedoeld om privé te houden. Het maakt deel uit van wie je bent, het maakt deel uit van je relaties. Ik moest er op z'n minst met mensen over praten, en dat is wat er gebeurde. Veel van mijn collega's stopten in die periode met abortussen," vertelt Bruchalski. 

Vier jaar later openen de jonge dokter en zijn vrouw de Tepeyac OB/GYN en Divine Mercy Care in Noord-Virginia met de missie om 'uitstekende, levensbevestigende zorg aan vrouwen te bieden'.

"In de afgelopen 50 jaar hebben we in een wereld geleefd waarin 'abortus altijd nodig was'. Maar we zijn al 28 jaar in staat om het beste van de moderne geneeskunde te combineren met de genezende aanwezigheid van Jezus. En te delen dat je voor geen enkel aspect van goede gezondheidszorg je toevlucht hoeft te nemen tot abortussen." 

"Je kunt barmhartig zijn zoals Jezus barmhartig was en je leert je patiënten en andere artsen te onderwijzen en te instrueren", voegde Bruchalski eraan toe. "Je hebt gewoon een manier om een instrument te zijn voor de liefde van Jezus."

Dr. Bruchalski zegt dat hij niet alleen het verhaal van zijn bekering wil delen, maar ook geneeskundestudenten en doktoren de moed wil geven om op te staan tegen de medische status quo en ja te zeggen tegen het beoefenen van levensbevestigende geneeskunde.