"Dit is natuurlijk heel erg persoonlijk. Het is gebaseerd op persoonlijke ervaringen van John", licht Simons toe. "Die ervaringen waren vreselijk. Hij is allesbehalve op christelijke wijze behandeld en ik begrijp zijn frustratie dan ook heel erg goed. Hij is echt op zijn ziel getrapt en dat proef je nog steeds in dit stuk.

Maar om op basis daarvan verplicht iets op papier te laten zetten, gaat me toch echt wat ver. Waar ligt de grens nu op den duur? Ook is John destijds niet gedwongen om zich te laten behandelen. Daarmee praat ik organisaties die de seksuele oriëntatie van homo's willen veranderen niet goed. Het is een heel teer en kwetsbaar onderwerp waar ik vooral niet te hard stelling over wil nemen, want wie ben ik? Wie ben ik om te zeggen dat je op een bepaalde manier moet leven? Dat laat ik graag aan God over, of beter tussen God en een bepaald persoon. 

Toch ben ik tegen een verplichting van dergelijke dingen op papier te laten zetten. John noemt als argument: “Dan is het voor lhbt’ers duidelijk met wie zij in zee gaan.” Nou, dat lijkt me echt wel duidelijk hoor. Ook de christelijke organisatie waar hij actief voor was heeft gewoon bestaansrecht. En los van John en zijn situatie: ik ben vrij allergisch voor de combinatie van de woorden ‘overheid’ en ‘verplichten’", aldus Simons.

Beluister het fragment over de gedragscode homopastoraat vanaf minuut 12:28.