Kringgebed komt binnen de reformatorische gezindte steeds vaker voor. Voor ouders was dit reden om de predikant uit de Gereformeerde Gemeenten om uitleg te vragen. Labee stelt dat in een kringgebed de orde kan ontbreken. Ook wijst hij op het Oude Testament, waar 'priesters de dienst der gebeden moesten waarnemen'. Volgens de predikant namen ouderlingen dit in het Nieuwe Testament voor hun rekening.

"Hoe komt het dat we in de gereformeerde gezindte zo angstig zijn voor het gezamenlijk gebed buiten de reguliere erediensten? Komt het misschien door de 'vreemde en suggestieve' foto die CIP bij het artikel plaatst? Als reformatorische predikanten deze foto voor ogen hebben bij een kringgebed, dan zou ik mij enigszins kunnen inleven in de bedenkingen", stelt de evangelist op zijn eigen pagina.

"Ten diepste denk ik echter dat de reformatorische dominees geleid worden door angst", vervolgt hij. "Men is doodsbang dat kerkmensen zelfstandig de Bijbel aan bestuderen, zich gaan vormen in groepjes, en kritische geluiden gaan ventileren. 'Gebedskringen zonder ambtelijke leiding zijn broedplaatsen van ketterij.' Ik kan en wil namelijk niet geloven dat predikanten moeiten hebben met samen bidden. Dan lezen ze echt een andere Bijbel dan ik lees. Dan hebben ze volgens mij Handelingen niet in hun Bijbel staan. Ik hoop dat het niet waar is, maar ik vrees dat ze bang zijn dat het allemaal veel 'te evangelisch' en veel 'te vrij' wordt."

Vervolgens citeert Baan enkele stukken uit het boekje 'Samen bidden' en meer specifiek uit de bijlage van Jacobus Koelman. Tot slot trekt hij de conclusie dat predikanten in de gereformeerde gezindte wellicht geleid worden door angst. "De allergie voor bidstonden is misschien wel de hoofdoorzaak van de krachteloosheid in veel reformatorische kerken. O, laten we ons in nederigheid bekeren van onze BIDDELOOSHEID! De Nieuwtestamentische gemeente ontstond vanuit een gebedsbeweging van 120 biddende mensen, waarin zeer zeker niet alleen de apostelen gebeden hebben."