Ook steeds meer christenen uiten hun zorgen over het klimaat en steeds vaker is klimaatverandering in kerken een onderwerp van gesprek. Prominente christenen roepen ons zelfs op om de armen ineen te slaan met de klimaatactivisten, aangezien ‘juist wij christenen om dit probleem zouden moeten geven!’ In het licht van al deze ontwikkelingen wil ik een, wellicht controversieel, tegengeluid laten horen. Ik denk dat klimaatverandering niet het grootste probleem van de mensheid is. Ik denk dat wij als christenen ons minder zorgen zouden moeten maken over de zogenaamde catastrofale gevolgen van klimaatverandering. Ik wil daar graag drie redenen voor geven:

1. Onze God verkondigt vanaf het begin wat het einde zal zijn.
“Ik ben God, en er is geen als Ik, Die vanaf het begin verkondigt wat het einde zal zijn, van oudsher de dingen die nog niet plaatsgevonden hebben; Die zegt: Mijn raadsbesluit houdt stand en ik zal al Mijn welbehagen doen.” (Jes. 46:9-10).

Wij hoeven ons geen zorgen te maken over het vergaan van onze planeet, omdat God het in Zijn hand heeft. Hij heeft al vanaf het begin verkondigd wat het einde zal zijn. God is niet in de war en de aarde zal niet eerder vergaan dan op het exacte moment dat God dat heeft bepaald. Sterker nog: Hij zal alles doen naar Zijn welbehagen. Te denken dat wij, als mensen, dat plan in de war kunnen gooien is op zijn minst overdreven hoogmoedig.

2. Gods Woord leert ons wat het echte probleem is.
“Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God. Want de schepping is aan zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft, in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf” (Rom. 8:19-21).

De schepping is ‘onderworpen aan zinloosheid’ als gevolg van de zonde van Adam (Gen. 3:17-19) – en in Adam hebben wij allemaal gezondigd (Rom. 5:12). Alle problemen kennen uiteindelijk hun oorzaak in de zonde en opstand van de mens tegen God. Het klimaatprobleem, het slavernijprobleem, het racismeprobleem, het prostitutieprobleem, het abortusprobleem en alle andere problemen die we op deze gebroken aarde tegenkomen, zijn uiteindelijk allemaal gevolgen van het diepste en grootste probleem: het probleem van de zonde. Totdat dit probleem opgelost is, zullen die andere problemen nooit ten einde komen.

Ja, de planeet zal vergaan. Maar het zal niet komen door klimaatverandering. Het zal zijn omdat God de wereld zal gaan oordelen. Het grootste probleem van de mensheid zal worden opgelost; de zonde zal bestraft worden, gerechtigheid zal regeren, en geen zondaar zal vrijuit gaan. “De hemelen die er nu zijn, en de aarde, zijn door hetzelfde Woord als een schat weggelegd en worden voor het vuur bewaard tot de dag van het oordeel en van het verderf van de goddeloze mensen” (2 Petr. 3:7).

Is het dan allemaal hopeloos? Absoluut niet! Dit is precies waarom het Evangelie van Jezus Christus zo fantastisch, geweldig, hoopgevend en glorieus is. Ondanks dat wij als mensen ons bewust hebben afgekeerd van die driemaal Heilige en Rechtvaardige God, die zeer te vrezen is en vast en zeker zal gaan oordelen, is er hoop. Want diezelfde God beloofde een Redder, een Verlosser, een Heer en een Eeuwige Koning.

3. Jezus Christus heeft alle macht in hemel en op aarde.
“De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen zeker niet voorbijgaan” (Matt 24:35), “Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde” (Matt. 28:18).

Hij leefde het leven wat wij hadden moeten leven en stierf de dood die wij hadden verdiend. Hij nam de toorn van God op zich en heeft in Zijn dood en opstanding alle dingen met zichzelf verzoend (Kol 1:20). Hem is gegeven alle macht in de hemel op de aarde, en ieder die zich tot Hem bekeerd zal eeuwig leven hebben en voor eeuwig met Hem zijn in de nieuwe hemel en op de nieuwe aarde. Ondanks dat het oordeel gaat komen over alle zondaren en de gevallen schepping, zullen Zijn woorden niet voorbijgaan. Hij is de oplossing voor het grootste probleem van de mensheid. De zonde zal worden weggedaan en alle problemen die daaruit voortvloeien, zullen voor eeuwig opgelost worden. Net zoals ieder die in Hem is mag weten dat zijn oude zondige ‘ik’ gekruisigd is, en dat hij een nieuwe schepping is geworden (2 Kor. 5:17), zegt Johannes: “ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan” (Op. 21:1). Het klimaatprobleem, samen met alle andere problemen die we kunnen bedenken zullen verdwenen zijn: “En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan” (Op. 21:4).

De klimaatdiscussie zou ons als christenen stil moeten zetten. Mensen vrezen de resultaten van klimaatverandering, ze zijn bang dat de aarde onleefbaar zal worden. Ze hebben angst. Maar deze angst is misplaatst. Het is een angst voor symptomen van de ziekte, in plaats van een angst voor de ziekte zelf. Er is meer angst voor de gevolgen van klimaatverandering dan voor de gevolgen van de zonde. Juist in deze klimaatdiscussie ligt er een prachtige mogelijkheid voor christenen om te getuigen van het ware probleem, en de enige ware en blijvende oplossing. Ik zou daarom graag drie manieren willen voorstellen waarop wij als christenen kunnen omgaan met de klimaatdiscussie:

1. Vertrouw op Gods beloften.
"Toen zei de HEERE tegen mij: Dat hebt u goed gezien, want Ik waak over Mijn woord om dat te doen" (Jer. 1:12).

We mogen erop vertrouwen dat Gods plannen met deze aarde – de huidige tijd van genade waarin mensen nog de tijd krijgen om tot Hem te komen, maar ook het komende oordeel (2 Petr. 3:9-10) – volledig tot uitvoering zullen worden gebracht, op Zijn tijd. We mogen erop vertrouwen dat wij, als wij in Christus zijn, bewaard zullen blijven voor dit oordeel (Rom. 8:1) en dat de Heere rechtvaardig zal gaan oordelen.

Dit vertrouwen geeft jou niet alleen vrede en rust, maar het spreekt ook als getuigenis naar de mensen om jou heen. Zo velen zijn vol onrust en angst voor de toekomst, maar wij mogen in Christus een vaste en zekere hoop hebben. Wij hoeven niet bang te zijn dat, wanneer het kabinet zou vallen, de Europese Unie in elkaar zou storten, er oorlog zou uitbreken, de zeespiegel een meter zou stijgen of er hevige vervolging tegen Christenen uit zou breken, Gods plannen in de war zouden zijn. Wij mogen Gods plannen kennen, wat meer is, wij mogen vertrouwen op Zijn heerlijke beloften. En die zekerheid en rust te midden van een onzekere en onrustige wereld, zal een getuigenis zijn voor de mensen om jou heen. Of zoals John Flavel (1617-1691) waarschuwde: “Oh, laat jouw angsten toch geen struikelblok worden voor deze blinde wereld!”

Dit betekent overigens niet dat wij een anti-getuigenis moeten worden en overmatig plastic moeten gaan gebruiken, een zo vervuilend mogelijke diesel moeten gaan rijden of urenlang onder de douche moeten gaan staan. Als christenen worden we opgeroepen verantwoordelijk met Gods schepping om te gaan. Zorg ervoor, uit liefde voor de mensen die Christus nog niet kennen, dat jouw handelen geen obstakel voor hen wordt om naar de woorden van het Evangelie te luisteren! Maar ik denk dat klimaatactivisme volledig misplaatst is. De waarheid van Gods woord en Zijn komende oordeel zou ons moeten roepen tot een heel ander soort activisme. Ik zou het Evangelie-activisme willen noemen.

2. Wees activistisch.
“Want ik schaam mij niet voor het Evangelie van Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft, eerst voor de Jood, en ook voor de Griek” (Rom. 1:16).

Laten wij ons, net als Paulus, niet schamen voor het Evangelie van Christus vanwege de zekerheid dat het Gods kracht is tot zaligheid voor ieder die gelooft. Laten wij, net als de klimaatactivisten, ons zorgen maken over de toekomst. Niet omdat wij zelf geen zekerheid hebben, maar omdat wij weten dat Christus opnieuw zal komen, maar nu om de goddelozen te oordelen. De klimaatactivisten zijn ervan overtuigd dat er in de toekomst, als wij niet snel iets veranderen aan ons leven, een verschrikkelijke tijd staat te wachten. Deze overtuiging beweegt hen ertoe om de straat op te gaan en mensen te waarschuwen. Maar hoe zit het met ons?

De toekomst van ieder mens die niet in Christus is, is veel erger dan de toekomst die de meest onrealistische klimaatactivist maar zou kunnen voorspiegelen. Dus laten wij minstens zo activistisch zijn als die onrealistische klimaatactivist, omdat wij weten dat het eeuwige oordeel, de hel, er met zekerheid aan zit te komen voor ieder die in zijn of haar leven de knie niet heeft gebogen voor Christus. Getuig van de hoop die in je is, het Evangelie van Christus tot behoud van zondaren, uit liefde voor je medemens en tot eer van God!

3. Heb de ontkenners lief.
“Want de toorn van God wordt geopenbaard vanuit de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van de mensen, die de waarheid in ongerechtigheid onderdrukken” (Rom. 1:18).

Als laatste zou ik willen zeggen: heb de ontkenners lief. We leven in een samenleving van grootschalige zonde-ontkenning. Men is ervan overtuigd dat de problemen buiten onszelf liggen, en de oplossing in onszelf, terwijl in realiteit de problemen in onszelf liggen en de oplossing van buiten moet komen. De mens is van zichzelf goed, rechtvaardigheid bij God werkt als een weegschaal en het aanstippen van zonde mag niet, omdat het te veroordelend zou zijn. Ga er maar aanstaan met je Evangelie van zonde, gerechtigheid en oordeel!

Hoewel veel van de klimaatactivisten zulke ‘ontkenners’ agressief zouden bestrijden, worden wij opgeroepen om hen hartstochtelijk lief te hebben. Besef je dat jij ooit ook een ontkenner was, in rebellie tegen de ware God, om in zonde voor jezelf te leven. Maar ook jij werd in liefde geroepen om tot de Christus te komen en vergeving te ontvangen. Laten we de mensen om ons heen in liefde en ontferming vertellen dat de mens zélf het grootste probleem van de mensheid is, en dat alleen door te sterven met Christus er een hoopvolle toekomst zal zijn.

“En hij liet mij een zuivere rivier zien, van het water des levens, helder als kristal, die uit de troon van God en van het Lam kwam. In het midden van haar straat en aan de ene en de andere zijde van de rivier bevond zich Boom des levens, die twaalf vruchten voortbrengt – van maand tot maand geeft Hij Zijn vrucht. En de bladeren van de boom zijn tot genezing van de heidenvolken. En geen enkele vervloeking zal er meer zijn. En de troon van God en van het Lam zal daar zijn, en Zijn dienstknechten zullen Hem dienen, en zullen Zijn aangezicht zien, en Zijn Naam zal op hun voorhoofd zijn. En daar zal geen nacht zijn, en zij hebben geen lamp en ook geen zonlicht nodig, want de Heere God verlicht hen. En zij zullen als koningen regeren in alle eeuwigheid.” (Openb 22:1-5)

Laurens Pruis is hoofdredacteur van Godgericht.nl. Klik hier om zijn website te bezoeken.