naar Delhi via KLM is zeer voorspoedig verlopen. We kwamen keurig op tijd aan, en wel om 23:15 (Nederlandse tijd: 18:45; ja, het verschil is gek genoeg vier en een half uur!) Vervolgens moesten we zeven uur wachten op de volgende vlucht. Een aantal van ons hadden de gelegenheid in een echt bed te slapen, maar voordat we uitgecheckt en in kleine gammele taxi's in het hotel waren aangekomen, bleef er al bijna geen tijd meer over om te slapen. Ik heb er zelf nog drie kwartier uit kunnen persen.

Om half vier zou het ontbijt er zijn, maar dat kwam pas tegen vier uur, terwijl we om vier uur alweer naar het vliegveld terug moesten. Nou ja, jammer van het lekkere ontbijt. Op het vliegveld begon de 'geestelijke strijd'. In de eerste plaats bleek de helft van ons helemaal niet op de passagierslijst te staan. Gelukkig dat we er zo vroeg waren, zodat het met veel administratief geharrewar allemaal toch nog goed gekomen is. In de tweede plaats was er dichte mist, zodat we twee uur in het vliegtuig moesten wachten voordat we konden opstijgen. Het was geestelijk als de dichte mist die over dit land hangt, en waarvan wij hopen dat die door onze bediening een heel klein stukje mag optrekken. Eindelijk vlogen we dan. Om een uur of elf waren we in ons huidige hotel. Zo mooi zullen we het in Bhimavaram niet hebben! Vanmiddag konden we lekker ontspannen op bed of in het zwembad.

Vanavond om half zes hadden we onze eerste bijeenkomst, in de balzaal van het hotel. Mattheus heeft indringend gesproken over het bloed van Christus, dat op ons moet zijn: op de rechter oorlel, de rechter grote duim en de rechter grote teen (Lev. 8). Daarna hebben we in groepjes gebeden, en dat was echt de eerste heftige 'actie' in de hemelse gewesten. We hebben voorbede voor elkaar gedaan, we hebben dingen beleden die nog opgeruimd moesten worden, we hebben gebeden voor de zieken en bedroefden onder ons, we hebben ons uitdrukkelijk onder het reinigende, maar ook beschermende bloed van Christus gesteld. Het jongste lid van het gezelschap, een meisje van tien jaar, heeft de twee hotelbedienden die in de zaal aanwezig waren, en stomverbaasd toekeken, de handen opgelegd en indringend voor  hen gebeden. Daarna hebben we de stukken van de hemel gezongen in krachtige aanbidding. Er is een diep besef van de zeer aangrijpende dingen die we tegemoet gaan, zodat deze geestelijke voorbereiding van het grootste belang was. We hebben ons ook onder de bescherming van de Heer gesteld zodat niets of niemand enige irritatie of onenigheid tussen de leden van het hele team zou kunnen brengen.

Morgen hebben de meesten van ons een lange reis voor de boeg (11 of 12 uur in de bus over hobbelige wegen). Sommigen zijn zo bevoorrecht dat ze mogen vliegen; die hoeven dan maar drie uur te rijden. In april zijn hier verkiezingen. Sommige extreem-religieuze partijen hebben al aangekondigd dat ze de leiding bij aankomst willen laten arresteren, andere willen dat (om politieke redenen) juist voorkomen. Bid daarom krachtig voor ons allemaal, en voor de leiding in het bijzonder! Morgenavond hopen we echt op de plek van bestemming te zijn en dan gaat het eigenlijke werk beginnen. Dank jullie wel dat zoveel mensen met ons meeleven!