"Het is heel verleidelijk om in onszelf te gaan wroeten en te gaan zoeken," geeft ds. W. F. 't Hart toe. "We kunnen dan naar preken gaan luisteren waarin allerlei kenmerken van het ware geloof genoemd worden. (...) Bij zoiets is het gevaar groot dat de mens in het middelpunt komt te staan. Natuurlijk is het zo dat er vruchten zichtbaar zijn in een leven van geloof en bekering. Echter, ook daarin staat Jezus Christus centraal.

Ik zou niet te snel wanhopen. Laten we eens kijken naar wie we zijn in onszelf. We denken dat we heel wat gewicht in de schaal kunnen leggen met ‘ons geloof’, met onze oprechtheid, met onze tranen en onze droefheid. Maar als de Heere ons gaat wegen op Zijn weegschaal dan is de boodschap altijd: gewogen, gewogen en te licht bevonden. Hoeveel zonden kleven er niet aan ons! Veel te veel om op te noemen. Alleen het volbrachte werk van de Heere Jezus Christus brengt gewicht in de schaal.

Het tweede waarom dit niet per definitie tot wanhoop hoeft te lijden, is tegen wie dit gezegd wordt. Deze woorden verschijnen op de muur juist wanneer koning Belsazar zijn grofste zonde laat zien. Hij viert feest ter meerdere eer en glorie van zijn afgoden en misbruikt daarvoor de heilige voorwerpen die geroofd zijn uit de tempel. Daarmee daagt hij de Heere uit. Daarom verschijnt die hand op de muur met deze indrukwekkende boodschap. Een zeer aangrijpende waarschuwing krijgt hij daarmee.

Hoe reageert hij? Doet hij boete in zak en as? Helaas niet! Hij eert Daniël op grootse wijze en weigert zich van deze boodschap iets aan te trekken. Diezelfde nacht sterft hij. De vraag die op jou en mij afkomt, is: hoe reageren wij op deze boodschap?," vraagt de hersteld hervormde predikant uit Tholen zich af.

Lees de volledige beantwoording op Refoweb.nl.