Er is veel kritiek op het optreden van priester Antoine Bodar bij het programma Pauw. Hij sprak daar over misbruikzaken, maar ook over een interview over transgenders. Hij zegt daar dat transgenderisme niet goedgekeurd wordt door de kerk/medechristenen, want dat zou tegen de natuur in gaan. Jeffrey en Rik spreken hierover in de Podcast.

- Beluister het gesprek in de CIP Podcast via iTunes.
- Beluister het gesprek in de CIP Podcast via Stitcher.

Luister vanaf minuut 1:15.

Jeffrey heeft zich er over opgewonden. “Niet zozeer over Bodar, maar vooral over de reacties erop. Ik zat te scrollen op Twitter en ik zag dat heel veel mensen boos waren. Dus ik zocht het interview in de Volkskrant op. Dat verbaasde me, want Bodar heeft geen gekke dingen gezegd, volgens mij.” Jeffrey vindt dat het vooral iets over de mensen zelf zegt. “Ik heb het idee dat mensen met een progressief-liberale insteek vinden dat we allemaal zo moeten denken als zij. Het is een teken van deze tijd dat mensen over niet eens zulke vreemde uitspraken zo fel in verweer komen.”

Het viel Jeffrey op dat Bodar in Pauw juist benadrukte om deze mensen lief te hebben. Rik vindt dat dat niet helemaal goed is overgekomen. Jeffrey: “Ik ben bang dat Bodar een beetje verbitterd is door het seculiere klimaat in Nederland. Mensen met zijn mening en achtergrond worden hier kapot gemaakt, terwijl er in Italië – waar hij woont - veel meer ruimte voor is. Het is daar veel katholieker.”

Tegennatuurlijk
Rik denkt dat de meeste mensen erover gevallen zijn dat het tegennatuurlijk zou zijn. “Mensen voelen zich toch een beetje aangevallen.” Rik maakt een paar – opvallende – punten, om te verduidelijken hoe mensen denken. Volgens hem is het de vraag of dit tegennatuurlijk is. “Dan is steriliseren ook tegennatuurlijk, want je bent gemaakt om je voort te planten. Vrouwen met make up veranderen ook iets aan de natuur van hoe ze eruit zien. Een fabriek waar 10.000 kippen per uur worden geslacht, voelt ook niet echt natuurlijk. Vliegtuigen gaan ook tegen de wetten van de zwaartekracht in. De vraag is vooral: is het echt tegennatuurlijk?”

“Je zou kunnen zeggen dat vanuit biologisch perspectief iets onnatuurlijk is. Alles wat mogelijk is, is per definitie ook natuurlijk. Echt onnatuurlijk gedrag, dus gedrag dat tegen de wetten van de natuur ingaat, kan simpelweg niet voorkomen. Een mens handelt en voelt immers altijd vanuit zijn of haar 'natuur'."

Jeffrey: “Het zal zeker meespelen, maar mensen moeten wel begrijpen dat Bodar het zei in de context van West-Europa, waarin hij aangaf dat het decadent is. Het geld kan volgens hem beter naar arme mensen gaan.” Rik: “Ja, maar die vergelijking vind ik wel apart. Want je hebt ook hele dure therapieën – tegen kanker waarvan je het geld ook zou kunnen gebruiken om veel meer kinderen in Afrika te redden.” Jeffrey is het daarmee oneens. “Dat gaat om leven en dood, dit gaat slechts om ombouwen.”

Genderstrijd
Rik voegt er aan toe: “Ik snap zeker dat christenen tegen ombouwen zijn. Het gaat mij erom dat we meer empathie mogen hebben voor de mensen die in een verschrikkelijk genderstrijd zitten. Ze voelen elke dag het gevoel: ik wil als vrouw door het leven, maar ik ben een man. Als je kort door de bocht gaat, en het vergelijkt met kinderen in Afrika, is dat pastoraal gezien niet handig.”

“Ik vind het heel oneerlijk om mensen a) pastoraal zo makkelijk weg te zetten en b) is het niet eerlijk om het onnatuurlijk  te noemen. Ik ken drie mensen in mijn directe omgeving die transgender zijn. Vroeger toen ik op de Bijbelstudie zat kwam er een transgender binnen die zich niet helemaal welkom voelt in de kerk. Hij was elke kerk uitgegooid. Mensen zagen hem als ziek. Ik vond het op het begin ook ongemakkelijk, omdat ik er niet mee bekend was. Maar waarom zouden we die mensen niet welkom moeten heten? Het helpt niets als je ze neerzet als ‘ziek’. Ik vind dat je transgenders helemaal moet omarmen, met alles waar ze mee te maken hebben.”

Stabiel gezin
“Ik heb ook een nichtje die transgender is, en uit een stabiel christelijk gezin komt. We wisten al heel lang dat ze zich mannelijk gedroeg en zich zo voelde. Ze koos er niet zelf voor. Ze is in een stabiel gezin opgegroeid en ook kwam het niet overeen met de verhalen die je altijd hoort: dat haar vader weinig aandacht voor haar had, bijvoorbeeld. Het zit gewoon helemaal goed thuis.”

“Ook ken ik een radiomaakster en ze een vriendin van mij. Ze gaat als radiomaker veel met transgenders om en ze merkt dat transgenders als paria’s verklaard worden. Als je die mensen ziek noemt, ga je volledig voorbij aan hun gevoelens. Hun zelfmoordcijfer is ook veel hoger dan bij normale groepen. Er is ook veel meer geweld tegen hen. Laten we ons daar als christenen ook druk om maken. Het vele geweld dat ze tegen komen! Natuurlijk begrijp ik dat je er theologisch niet achter hun keuzes kunt staan, maar als je hen vervolgens gaat discrimineren, of dat laat gebeuren, dan heb je volgens mij niets van het evangelie begrepen.”

Pastorale aspect
“Ik denk dat we transgenders moeten zien als heiligen in plaats van als onheiligen. Ik durf - en dat zeg ik gekscherend - te wedden dat Jezus hier op aarde sneller bij een gebroken transgender langs gaat, dan bij een trotse refo. Hij zou ook niet zeggen: 'Wat erg dat jij je zo hebt verminkt met hormonen.' En al helemaal niet dat een persoon niet goed is in zijn hoofd. Theologisch kun je helemaal gelijk hebben, maar vergeet toch vooral niet het pastorale aspect.”

Jeffrey besluit. “Ik vraag me wel af of het wijs is om ermee te koop te lopen op een parade zoals de Gay Pride in Amsterdam. Daarmee doe je veel transgenders tekort, omdat die decadentie mensen tegen de borst stuit.”