Veel bevindelijk-gereformeerde dominees kijken hier al het hele jaar naar uit: de Haamstedeconferentie. Rik en Jeffrey praten in de podcast over de zwarte pakken, het eten en het zware leven dat een gemeentepredikant kan hebben.

- Beluister het gesprek in de CIP Podcast via iTunes.
- Beluister het gesprek in de CIP Podcast via Stitcher.

Luister dit fragement vanaf minuut 18:26

De dominees zijn drie dagen bij elkaar, in een mooi conferentiecentrum. Voordat het kerkelijke seizoen begint, zijn ze er om elkaar te bemoedigen, om naar inspirerende boodschappen te luisteren en om lekker met elkaar door het bos te lopen. Jeffrey was erbij.

Zwarte pakken
Bij het zien van de foto's, valt Rik meteen iets op: de zwarte pakken. "Ik ben niet in deze cultuur opgegroeid en ik blijf de zwarte pakken fascinerend vinden. Waarom geen gele pakken? Dat zou toch de blijde kant van het Evangelie kunnen weerspiegelen?"




Jeffrey: "Dat is cultuur, het is niet altijd zo uit te leggen, het ontstaat." Volgens hem is het ook wel inhoudelijk te verklaren. "Deze dominees zien er misschien donker uit met hun pakken, maar ondertussen prediken ze een hele mooie, blijde boodschap. Ze moeten desondanks wel in die cultuur blijven om de boodschap kwijt te kunnen. Desondanks zie je het aantal blauwe pakken met gekleurde stropdassen wel toenemen."

Rik, grappend: "De eerste dominee met een geel pak, krijgt van mij een krat bier."

"Ik pleit voor een pakkenreformatie!"

Rik stelt vragen bij het accent op de zondigheid van de mens - verdient dat wel zo veel nadruk? "Je kunt zeggen, ik ben heel slecht en zondig vanwege de zondeval. Maar je kunt ook beginnen vóór de zondeval. God heeft toen alles perfect gemaakt, hoewel het helaas is fout gegaan. Hij wil alles vernieuwen, ook mij. Juist omdat God in beginsel alles goed heeft geschapen, kun je dan een geel pak dragen."

Jeffrey: "Ik denk dat het ook te maken heeft met de herkenbaarheid van het ambt. De politie of de ambulancebroeder is ook herkenbaar in het pak. Vroeger had je als dominee ook deze gezagsfunctie."

Eten
Rik is vervolgens benieuwd wat Jeffrey heeft gegeten en gedronken - en daar raakt hij een gevoelig punt. Jeffrey: "Nou, ik heb een klacht ingediend. Je krijgt op zo'n dag vier lezingen over je heen. Dan heb ik daarna wel zin in een flinke borrel. Maar het enige wat ze hebben is water en koffie, daar baal ik van. Je gaat om 10 uur 's avonds toch geen koffie drinken?"

Als enthousiast interviewer van dominees uit de gereformeerde gezindte heeft Jeffrey inmiddels al heel wat dominees geïnterviewd. "Van de dominees die daar lopen, heb ik zo'n 40 procent wel geïnterviewd", schat Jeffrey. Wat hij de mooiste preek vond?

Depressie
"Het was eigenlijk geen preek, maar een interview. Met dominee W. van Benthem (CGK). Het mooie is dat hij niet met het geloof is opgegroeid, maar hij ontmoette iemand die hem een bijbel gaf. Toen is hij tot bekering gekomen en enthousiast dominee geworden."

Dat was niet alleen rozegeur en maneschijn. "Hij is op een gegeven moment afgehaakt als dominee, omdat er te veel gezeur was in de gemeente. Hij is vier jaar zwaar depressief geraakt door kerkelijke strubbelingen. Maar ik vind het heel bijzonder dat hij er weer bovenop gekomen is. Hij is geen gemeentepredikant meer, maar hij gaat regelmatig op zondag voor. Juist omdat hij een stapje terug heeft gedaan."

Het leverde voor hem desondanks heftige uitspraken op. "Mensen zeiden: hij is depressief, zou hij wel echt een roeping van God hebben gehad? Anders is hij toch niet zo depressief? Dat is wel heel heftig!"

Luister dit fragement vanaf minuut 18:26