Wat gebeurt er eigenlijk als iemand geloofszekerheid ontvangt?
“Dat iemand overtuigd wordt van zijn genadestaat: ik ben een kind van God. Velen denken dat geloofszekerheid belangrijk is, maar dat is de vraag nog maar. Geloof is wel belangrijk, onmisbaar. Maar geloofszekerheid ook? Waarom is geloof in God of vertrouwen in God belangrijk? Omdat we hierdoor deel krijgen aan de genade van de vergeving van al onze zonden en zo zalig zijn en eeuwig zullen zijn.

Wat is geloofszekerheid? Als dat iets is bij het geloof, is het niet belangrijk. Geloof is genoeg om God te kennen, te dienen en voor eeuwig toe te behoren. Als geloofszekerheid niet iets is bij het geloof, maar een onderdeel van het geloof, dan heeft iemand (enigszins) geloofszekerheid op het moment dat hij of zij gelooft. Het kon wel eens gevaarlijk zijn om veel aandacht te geven aan de vraag naar zekerheid. We kunnen beter onze aandacht aan Gods beloften geven en in gebed Hem smeken dat Hij ons leert die gelovig te aanvaarden. Teveel aandacht voor onze eigen geloofszekerheid in plaats van voor Jezus Christus, is schadelijk.”

Wat is een veelvoorkomend misverstand over geloofszekerheid?
“Meestal verstaan we onder ‘geloofszekerheid’ zekerheid dat je gelooft, zekerheid dat je erfgenaam bent van het eeuwige leven. Maar geloofszekerheid is meer: het is in de eerste plaats zeker zijn van God, dat Hij God is, en dat Hij is zoals Hij Zich in Zijn Woord heeft bekendgemaakt. Zekerheid van onze eigen staat, onze bekering, kan er niet zijn zonder eerst zeker te zijn dat God God is en een Beloner is van ons wanneer we Hem zoeken.

Het geloof is een gave van God. Hij deelt dit aan ons mee door gebruik te maken van de Bijbel. Hij geeft ons Zijn betrouwbare Woord in handen en wil dat wij er dagelijks biddend in lezen en studeren. Op een onverklaarbare manier wordt zo, door de werking van de Heilige Geest, het geloof in je hart geboren. Dus, doordat je naar de prediking van Gods Woord luistert. Het misverstand is nu dat je een zekerheid zoekt buiten het Woord om.”

Sommige christenen stellen dat een nieuwe Reformatie nodig is, omdat in veel situaties de kerkelijke traditie mensen ervan weerhoudt om tot Christus te komen. Hoe denkt u hierover?
“Ik vraag me af of de kerkelijke traditie mensen ervan weerhoudt om tot Christus te komen. Maar afgezien daarvan is het zeker goed om de Reformatie elke generatie te actualiseren, te vernieuwen. Dat we daadwerkelijk geloven, in afhankelijk gebedsleven, wat Luther en Calvijn, Zwingli en Datheen, Olevianus en Farel, De Brès en Ursinus en velen met hen en na hen, uit Gods Woord hebben opgediept aan schatten en rijkdommen van Gods onverdiende genade.

Ik noem, wat Calvijn heeft geschreven over Gods opvoeding van Zijn gemeente door haar een kruis op te leggen. Dit citaat is kenmerkend voor Calvijns denken over God en ons en vooral over de verhouding tussen God en ons. Calvijn weet dat wij hoogmoedig zijn en trots tegenover God en dat wij het daarom nodig hebben vernederd te worden door zelfkennis. Hij schrijft:

‘Het kruis werpt die gedachte weg, die we ten onrechte koesteren van onze eigen kracht (namelijk dat wij van nature al te zeer geneigd zijn om alles aan ons vlees toe te kennen). Het kruis drijft ons verderfelijk vertrouwen op het vlees uit. En nadat wij zo vernederd zijn, leert het kruis ons steunen op God alleen. Hieruit blijkt hoe noodzakelijk voor ons de oefening van het kruis is. Immers het is van niet geringe betekenis, dat uw blinde eigenliefde afgewist wordt, opdat u zich terdege bewust zou zijn van uw zwakheid; dat u onder de indruk komt van het besef van uw eigen zwakheid, opdat u uzelf leert wantrouwen; dat u uzelf wantrouwt, opdat u uw vertrouwen op God leert stellen; dat u met het vertrouwen van uw hart op God steunt, opdat u, bouwend op Zijn hulp, tot het einde toe onoverwonnen volhardt; dat u zich vestigt op Zijn genade, opdat u inziet, dat Hij waarachtig is in Zijn belofte; dat u de zekerheid van Zijn beloften duidelijk hebt leren kennen, opdat uw hoop daardoor versterkt wordt.’"

Als predikant komt u in aanraking met mensen die tobben met (een gebrek aan) geloofszekerheid. Welke handreiking geeft u hen mee?
“Als predikant zeg ik tegen mensen die twijfelen of ze ‘echt geloof’ hebben: het is goed te begrijpen dat u aan de genadige vergevingsgezindheid van God voor ú twijfelt, zeker als u hebt leren kijken naar de totale verdorvenheid van uw hart. Dan kunt u nog wel geloven dat anderen behouden worden, maar niet dat u dit wonder ooit zult beleven. Toch heeft de Heere ons laten weten dat zondaren bij Hem welkom zijn, en wel om het offer van Zijn Zoon.

Mist u geloofszekerheid? Vraag u dan eens af, of u God wantrouwt. Stel aan uzelf deze vraag: geloof ik werkelijk niet wat Psalm 86 vers 5 mij zegt: “U, HEERE, bent goed, en gaarne vergevende, en van grote goedertierenheid voor allen die U aanroepen”? O, doe dan maar net als de dichter van Psalm 130 vers 5: “Ik verwacht de HEERE. Mijn ziel verwacht, en ik hoop op Zijn Woord.” Dit zegt hij nadat hij als doodschuldige zondaar beleed: “Bij U is vergeving.” Zo groeit, door in vertrouwen tot Gods Woord de toevlucht te nemen, de geloofszekerheid dat God ook u genadig is!”