De vragensteller wijst erop dat de duivelen ooit als engelen werden geschapen, maar in opstand kwamen tegen God. Vervolgens vraagt hij zich af waarom er daarna geen nieuwe afvallige engelen meer lijken te zijn en waarom de situatie van de engelen verschilt van die van de mensen.

Van den Brink maakt duidelijk dat de Bijbel spreekt over een specifiek moment waarop een deel van de engelen afviel. Hij verwijst onder meer naar Judas 1:6, waar sprake is van engelen "die hun beginsel niet bewaard hebben". In samenhang met Johannes 8:44 en Openbaring 12 concludeert hij dat ongeveer een derde van de engelen zich tegen God keerde.

De predikant benadrukt dat deze engelen uit vrije wil in opstand kwamen. 'Terwijl Adam en Eva zich tot zonde hebben laten verleiden, hebben deze duivelen door hun revolutie daar zelf voor gekozen.'

Dat niet alle engelen de duivel volgden, heeft volgens Van den Brink te maken met een belangrijk verschil tussen engelen en mensen. 'Er is tussen de engelen geen verbondsrelatie, zoals wij mensen dat via Adam en Eva wel hebben', schrijft hij. Engelen vermenigvuldigen zich bovendien niet. Daarom maakte iedere engel een persoonlijke keuze om God wel of niet trouw te blijven.

Bij de mensheid ligt dat anders. Paulus leert in Romeinen 5 dat alle mensen in Adam gezondigd hebben. Van den Brink gebruikt daarvoor een beeld: een nieuwe camera waarvan de lens direct na aankoop beschadigd raakt. 'Dan zit er voortaan op álle foto's een kras.' Zo dragen alle nakomelingen van Adam de gevolgen van zijn zondeval.

Aan het einde van zijn antwoord wijst Van den Brink op Hebreeën 2:16. Daaruit blijkt volgens hem dat Christus niet de natuur van engelen aannam, maar mens werd om zondaren te verlossen. 'Christus is ons in alles gelijk geworden, uitgenomen de zonde, en daarom kunnen wij door Hem volkomen verlost worden van onze zonde.'