Het gedicht is geschreven bij het graf van een jongeman die is neergeschoten in oorlogstijd. Uit het gedicht spreekt verdriet en machteloosheid om een leven dat in de knop is gebroken. Alleen God begrijpt zoiets misschien, maar wij mensen niet, zegt de dichter. En dan denkt hij aan het koninkrijk van God, waar Jezus het altijd over had. Hij slaakt een kreet van pijn over de hoop die God belooft en de wanhoop waarin wij zo vaak leven.