Brunson deed zijn verhaal tijdens het SDOK-event 'Wees voorbereid'. De predikant zat bijna twee jaar gevangen in Turkije op beschuldiging van terrorisme en spionage. Tijdens die periode worstelde hij diep met gevoelens van verlatenheid, twijfel en geestelijke duisternis.

Volgens Brunson begon hij in het tweede jaar van zijn gevangenschap met een bijzondere discipline. Geïnspireerd door Richard Wurmbrand, de oprichter van de organisatie die later uitgroeide tot SDOK, besloot hij dagelijks vijf minuten te dansen. Hij verwijst daarbij naar Mattheüs 5, waar Jezus zegt dat vervolgde christenen zich mogen verheugen. “Ik besefte dat ik helemaal niet blij was geweest”, vertelt Brunson. “Ik had vooral veel geklaagd.”

Daarom besloot hij bewust een daad van vreugde uit te voeren. “Ik sprong rond in mijn cel en zong: ‘Gezegend ben ik omdat mensen mij vervolgen omwille van U.’” De andere gevangenen verklaarden hem volgens Brunson voor gek. Toch hield hij vol. “Denk je dat ik dit wilde doen? Ik voelde helemaal geen vreugde. Ik had juist veel verdriet. Maar ik deed het omdat ik van God houd.”

“God was stil”
Brunson vertelt dat hij tijdens zijn gevangenschap vaak het gevoel had dat God afwezig was. “Ik hoorde Zijn stem niet en ervoer Zijn liefde niet”, zegt hij. Juist in die periode leerde hij volgens eigen zeggen dat geloof niet alleen draait om gevoelens, maar ook om gehoorzaamheid en toewijding. “Ik werd niet hersteld doordat ik Gods aanwezigheid voelde, maar door discipline”, aldus de predikant.

Hij zegt dat hij God bewust bleef zoeken, ondanks zijn twijfels en vragen. “Ik leerde zeggen: ‘Ik blijf van U houden, ook als ik U niet begrijp.’” Hij vergelijkt het met liefde binnen een gezin. “Ik houd van mijn kinderen, ook op momenten dat ik niet de warme gevoelens ervaar. Liefde is ook een keuze en een diepe toewijding.”

Bekijk de video en lees hier meer over het werk van SDOK: