"David zingt het uit in Psalm 36: 10: 'Want bij U is de bron van het leven.' Dit vers deed me denken aan veeboeren in Australië die grasvlakten van soms wel meer dan een paar honderd hectaren hebben waar ze hun grote kuddes weiden. Het is natuurlijk onmogelijk om zo'n uitgestrekt land te omheinen. De boeren bouwen dan ook geen hekken om hun land om de kudde bijeen te houden, maar slaan een waterput waar de dieren naartoe komen om te drinken, waarna ze weer in vrijheid hun weg naar groene weiden vinden. Hoe ver ze zich ook van de bron verwijderd hebben, vroeg of laat keren ze altijd weer terug naar de waterput, de bron van leven.

Deze metafoor kan ons helpen om gezonde kerken te bouwen. Als kerk moeten we niet gefocust zijn op de hekken die we om onze kerken hebben gebouwd, dat zijn de geschreven en ongeschreven kerkregels die de kudde bij elkaar moeten houden en die haar dienen te beschermen. Wat kunnen we hiermee toch druk zijn, terwijl het enige wat we echt nodig hebben een bron van levend water is. Zolang deze bron levenskrachtig is, hoeven we niet bang te zijn dat mensen onze kerk de rug toekeren. Misschien is dit wel de belangrijkste taak van elke kerk: zorgen dat de bron van leven blijft stromen, zonder de gemeente in te kaderen met allerlei menselijke regels en kerkelijke bepalingen die in veel gevallen er niet wezenlijk toedoen.

Als de bron levend water geeft, zullen de mensen blijven komen om verfrist en versterkt te worden, om vervolgens weer uit te gaan om tot zegen te zijn. Want de gemeenteleden zijn niet van ons, maar van Hem. En hij verliest ze niet uit het oog, hij houdt ze vast zoals niemand van ons dit kan."

Bekijk in onderstaande video van Stichting Vrij Zijn de 172e aflevering van de serie 'Begin je dag met God' terug: