Het terrein waarop de groep samenkomt, is eigendom van dominee Konstantin. Kippen en hun kuikens scharrelen rond en zoeken in het stof naar granen of insecten. Een zwarte haan springt op de klink van een van de kleine vierkante ramen van het huis en gluurt nieuwsgierig naar binnen. Aan de achterkant van de tuin vormt een grote bundel boomtakken, geplaatst in een cirkel met een mansbrede opening, het toilet van de hoeve. Een stapel brandhout ligt naast wat een oven lijkt te zijn.

“Het zijn de lessen”
Het huis van dominee Konstantin maakt deel uit van een handvol soortgelijke bouwwerken, te midden van uitgestrekte landbouwvelden. Af en toe sjokt er een ezelskar of ossenwagen langs, terwijl een eenzame fietser over de onverharde weg rammelt. Dit is Sayu. De gemeente van dominee Konstantin omarmde Project Filippus. Op de vraag waarom, lacht de voorganger royaal en onthult zijn glanzend witte tanden. “Het zijn de lessen!” roept hij uit. “De lessen van het Woord van God hebben me overtuigd. Zodra ik de Bijbelstudieboekjes zag, herkende ik de goede lessen daarin.” Het kerkje van de gemeente ligt op zo’n 60 meter afstand van zijn huis, en de twee bouwwerken lijken in hun ruwe eenvoud behoorlijk op elkaar. De kerk is echter twee keer zo groot en bedekt met golfplaten. De vloer is niet voorzien van tegels of tapijten; het is gewoon aangestampte grond. Een enkele kabel, bevestigd aan het dak, zorgt voor stroom, verder komt het enige licht door de kleine raampjes. Het lachende gezicht van dominee Konstantin schijnt echter zo helder dat het de schemerige zaal lijkt te verlichten. Zijn goedgehumeurde karakter is aanstekelijk.

In de greep van afgoderij
De voorganger vertelt over de noodzaak van Gods Woord in zijn gebied: “We gaan van huis tot huis, spreken met mensen en geven hun materiaal voor Bijbelstudie, zodat ze uiteindelijk het Woord van God kunnen ontvangen. We hebben dus veel materialen nodig om zoveel mogelijk mensen te bereiken.” Met andere woorden, de behoefte is zo groot als de hele gemeenschap; iedereen heeft het Evangelie nodig. Het kenmerkt het warme hart van dominee Konstantin voor zijn volk. “De uitdaging in deze omgeving ligt in de aard van dit gebied, waar de meeste mensen afgodendienaars zijn. Ze richten zich op boze geesten, omdat ze God niet kenden. Maar nu opent het gebied zich voor het Woord van God!”

In een onderontwikkelde, landelijke omgeving zoals de Shinyanga-regio in Tanzania, waar Sayu zich bevindt, zijn afgoderij en hekserij schering en inslag. Door een gebrek aan gezondheidszorg wenden mensen zich snel tot toverdokters en hun remedies, terwijl het tegengif van het Evangelie voor het heidendom schaars is, omdat de weinige bestaande kerken een enorm tekort aan middelen hebben. “Maar Project Filippus pakt dat probleem met succes aan.” En dat leidt tot groei in de gemeente. De ogen van Dominee Konstantin stralen als kaarsen in het donker. “Veel van de gemeenteleden zijn hier gekomen via Project Filippus!”, vertelt hij, bevestigend dat de Heilige Geest de harten van de mensen voorbereidt.

Overtuiging
De groep op het erf van de dominee is niet de enige die vandaag samenkomt. Tegen de kerkmuur zitten zes dames, een man en een kind in een kring. Een jonge vrouw in een gele coltrui leidt hen door het hoofdstuk van een boekje. De vrouw in het geel, haar afro strak gehouden met een band met kleine rode bolletjes, leidt met overtuiging. Telkens wanneer ze een vraag stelt, staat een groepslid op om het antwoord te geven. Er staat nog een Bijbelstudiegroep achter hen, en nog twee een stukje verderop, onder de bomen in de tuin van de kerk. De leden helpen elkaar met het schrijven van de antwoorden in hun boekjes.

Vleugels als adelaars
Een grote arend vliegt over, een prachtig gezicht tegen de blauwe hemel. Wie zou er niet aan Jesaja 40:31 denken: “maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.” Deze mensen hebben de duisternis van de afgoderij achter zich gelaten en geleerd hun hoop en vertrouwen op de Heere te stellen. Wat een enorme impact! Geen wonder dat dominee Konstantin zo vol vreugde en dankbaarheid is. “Ik ben dankbaar voor Project Filippus, omdat het ons enorm helpt”, benadrukt hij. “De boekjes leren ons veel goede lessen.”

Ook voegt de predikant eraan toe: “Het programma heeft eenheid gecreëerd tussen verschillende kerken in dit gebied. Als christenen van verschillende denominaties komen we nu samen om het Woord van God te bestuderen. Wij danken u voor uw liefdevolle hart en voor het herinneren van ons, de mensen van Tanzania.”

Gods Woord is geworteld
Buiten zijn de deelnemers aan de Bijbelstudie nog druk bezig met hun lessen. Afgezien van het ruisen van de wind, zoemende insecten en kakelende kippen, zijn er geen geluiden die de deelnemers storen terwijl ze plechtig het Woord lezen en bespreken. Ondanks de moeilijke weg heeft Gods Woord wortel geschoten in Sayu, en de vruchten ervan zijn zeer, zeer veelbelovend.

In Tanzania zijn er dorpen waar armoede en geestelijke duisternis de norm zijn. Waar mensen gevangen zitten in afgoderij en tovenarij, simpelweg omdat ze geen andere weg kennen. Wat als jij degene bent die hen Gods Woord brengt? Drie jaar geleden startten we het Jubileumproject Tanzania, met als doel 150 dorpen te bereiken met Gods Woord. En God zegent dit werk! Dankzij jouw steun hebben al 132 dorpen het Evangelie ontvangen. Mensen breken met afgoderij, gemeenten groeien en levens veranderen door de kracht van de Bijbel.

Maar we zijn er nog niet. Nog 18 dorpen in deze regio wachten op Gods Woord. 18 dorpen waarvoor Bijbels en studiemateriaal nodig zijn. We hebben nog € 90.000 nodig om dit bijzondere jubileumproject af te ronden. Help je mee? Dat kan op de website van BibleLeague.