Zijn christenen geroepen om de wereld te mijden?
Wat voor kleding mag je aan - als christen? Naar welke muziek mag je luisteren - als christen? Kan je een bikini dragen - als christen? Is een tv in de kamer verantwoord - als christen? Ik kwam eens ergens op bezoek. Ik zag een schitterend schilderij hangen in de woonkamer. Ik wees ernaar en zei: dat is een mooie, zeg! 'Ja', zei de vrouw, 'daar zit onze tv achter. Bij onze vorige gemeente mochten we geen tv hebben, maar zo konden we hem voor het huisbezoek toch verstoppen.' Ben je in de wereld, of van de wereld, uit de wereld of wereldvreemd?
Persoonlijk vind ik de discussie zoals die gevoerd wordt vaak overtrokken. Er zijn christenen die er op staan dat we ‘anders’ zijn. Dat we moeten afwijken. LHBTI is werelds en daarom moeten we het afwijzen, vinden zij. De tv is werelds en daarom moeten we het afwijzen, zo wordt gesteld. Lastig vind ik zelf altijd dat de grens heel verschillend wordt getrokken. Wel telefoon en YouTube, geen tv in de woonkamer. Geen eigentijdse kleding, wel een dure auto. Geen LHBTI maar wel alle ruimte voor een flink alcoholgebruik. Je ziet de discussie ook altijd even weer opkomen rond The Passion. Eigentijdse muziek bij een oud verhaal, namelijk de kruisiging van Jezus. Mag dat wel? Worden we dan niet gelijk aan onze cultuur?
Ontnuchterend is het om te zien dat veel van wat dan ‘christelijke cultuur’ genoemd wordt vaak gewoon de cultuur van 50 jaar geleden is. Cultuur die toen heel gewoon was en nu steeds minder. Maar ook een manier van leven die weer heel anders dan pak 'm beet 100 jaar geleden of 150 jaar geleden. Veel overstappers in de vorige gemeente waar ik diende kwamen uit Urk. Een prachtig eiland, maar ik merkte in de gesprekken dat dorpscultuur en Bijbelse normen en waarden soms door elkaar werden gehaald. ‘Dat moet toch van God?’
Praatmee