En het is al helemaal van de zotte om geloof te hechten aan de zogenaamde Trump-profetieën waarin zowel het presidentschap als de aanslag voorspeld zouden zijn. Dat is allemaal wishful thinking, vaak achteraf in de publiciteit gebracht, van conservatieve christenen die van een corrupte en overspelige narcist een tweede David maken die ervoor moet zorgen dat Amerika weer een christelijke natie wordt. Nou, ja – hun visie van wat christelijk zou moeten zijn. Want het rechtse populisme waarmee Trump in Amerika ook onder christenen veel aanhang weet te verwerven, is op geen enkele manier te vergelijken met het voorbeeld dat Jezus Zelf geeft als Hij christenen oproept: ‘Volg Mij!’

Even voor de goede orde: als hij het echt meent, zegt Trump terecht dat God hem bewaarde toen hij slechts aan één oor gewond raakte (en dat was een mal gezicht, maar het heeft niets met het oor van Malchus te maken). Er zijn Trump-critici die zich dan meteen afvragen, of de dood van Corey Comperore, die zijn vrouw en dochter tegen de grond gooide en zelf in de baan van de kogel ging staan om hen te beschermen, wel de wil van God was. Maar zo kun je die twee niet tegen elkaar uitspelen. Ook bij andere rampen danken mensen die op wonderlijke wijze aan het ergste ontsnapten God voor zijn redding, hoe tragisch het ook was dat er andere mensen bij omkwamen. 
Was het Gods bewarende hand dat Trump niet om het leven kwam? Ja, als christen mag je dat wel zo zeggen, denk ik. Maar daar houdt het voor mij dan wel mee op.