Met één been in de wereld
“Als klein kind vroeg ik al aan mijn ouders: bestaat God? En waarom geloven wij niet in God? Er was ruimte om grote vragen te stellen, maar concrete antwoorden waren er niet. Als creatieve dromer wilde ik graag geloven dat er een groter doel was. Ik droomde over een paradijselijke bestemming waar ik ooit terecht zou komen na een hele lange reis. Een liefdevolle plek zonder leed. Ik ervaarde van jongs af aan het spirituele om me heen. Van mijn moeder, die ook spiritueel is aangelegd, kreeg ik het een en ander mee over het bestaan van de geestelijke wereld. Donker versus licht. Het fascineerde me. Zo groeide ik op met één been in de wereld en het andere been in de spiritualiteit.

Mijn wereld bestond uit sociale evenementen, familie, reizen, plezier, ambities, succes, groot dromen. Kortom, vooral doen wat je leuk vindt. Je hart volgen, intellect, hard studeren, werken en netwerken. Over de eeuwigheid werd niet heel veel over nagedacht. De wereld leerde mij dat het leven maakbaar is. Het succes, het geluk en het uiterlijk. Het perfecte plaatje. Ik wilde graag goed genoeg zijn. Maar ik wist tegelijkertijd dat dit een onmogelijke opgave was. Ik zocht desondanks naar bevestiging. Van binnen ervaarde ik een leegte. Een verlangen om vrij te worden. Waarvan? Dat wist ik nog niet precies. Wel wist ik dat de wereld zoals ik die kende meer om de vorm dan om de inhoud draaide. En die inhoud wilde ik zoeken, koste wat het kost.”

Een spirituele zoektocht
“Nadat ik het huis uitging, ging ik de wereld in: studeren, creëren, dromen, feesten, genieten en reizen. Na de scheiding van mijn ouders rond mijn achttiende, groeide mijn verlangen om de bron van liefde te vinden. Ik was bereid te zoeken in elke denkbare hoek, behalve religie. De regels stonden mij niet aan en ik snakte naar vrijheid. Zo startte mijn innerlijke zoektocht. Ik dook dieper en dieper in de filosofie, psychologie, mystiek en de magie van het onbekende. Ik hoorde over verlichting, gnostiek, mysterieuze kennis uit allerlei stromingen, geloven en bewegingen. Ik las boeken, begon met mediteren en ik deed aan yoga en ademwerk. Ik volgde alternatieve geneeswijzen en was bezig met bewustwording in de breedste zin van het woord.

Steeds meer ging deze zoektocht naar liefde, licht, vrijheid en waarheid centraal staan in mijn leven. Vier jaar lang verdiepte ik mij in New Age, ook wel moderne spiritualiteit genoemd. Een verzamelterm voor het geloof in jezelf als mens, de mens als God, het universum als God. Alles is God, alles is één. Ik verdiepte mij onder andere in het boeddhisme, hindoeïsme, shamanisme en alle bijbehorende overtuigingen en tradities. In de hoop zo tot de belofte van verlichting te komen. Vrij van mijn gedachten en het ego. Mijn spirituele ogen openden. Althans, dat dacht ik.

Ik stelde mij open naar de geestelijke wereld. Ik was bezig mijn bewustzijn te manipuleren met het doel om tot een hoger bewustzijn te komen. In de hoop dat dit heel misschien ergens een positieve bijdrage zou leveren aan de donkere, gebroken wereld die ik om me heen zag. Voor een tijd was het prachtig. Ik ontving de bevestiging die ik zocht en dacht ik dat ik dicht bij de waarheid was. Maar al vrij snel nam dat af. Ik werd steeds vaker lastiggevallen door de duisternis. Ik had met mijn vrije wil onbewust toegang gegeven voor allerlei krachten om tot mij te komen. En ik kreeg steeds meer duistere gedachten. Ik ervaarde diepe emotionele en fysieke pijn en ik had last van nachtmerries.

De blijde boodschap van Jezus
“Op eigen kracht probeerde ik er alles aan te doen om mijn gedachten uit te schakelen. Nog meer heling, ceremonie, sessies en meditaties. Er diende zich steeds weer een nieuw middel aan als oplossing voor mijn probleem. Maar die oplossing kwam er niet. Het zoeken stopte niet. Het leidde nergens heen en ik bleek vast te zitten in een leugen. Moe legde ik in het voorjaar van 2022 alles naast mij neer. Teleurgesteld en terneergeslagen. Vrij snel daarop gebeurde er iets bijzonders. Op social media begon ik persoonlijke getuigenissen te lezen van mensen die ontwaakt waren van het valse licht. Ik las over God, Jezus, de Bijbel, de mens, de zonde en de duivel. Ik hoorde voor het eerst echt het evangelie. En na al dat zoeken was het de eenvoud ervan die mij raakte.

Het riep nieuwsgierigheid op, maar voorzichtig was ik ook. Bang om weer misleid te worden. Ook riep het geloof enorme weerstand in mij op. Ik had een vooroordeel. Een beeld van religie. Ouderwets, krampachtig en benauwend waren gedachten die in me opkwamen. Maar toch was er iets dat mij telkens weer riep om te blijven onderzoeken. Uit nieuwsgierigheid wilde ik meer over God en de Bijbel te weten komen. Daardoor verdween de wanhoop naar de achtergrond. Er werd gesproken over het hebben van een persoonlijke relatie met God. Maar wie is Hij? En kan ik Hem persoonlijk kennen? Kent Hij mij? Moet ik daar niet eerst iets voor doen? Moet ik mezelf bewijzen?”

Een doorbraak
Carmijn besloot om het christelijk geloof een kans te geven. “Op een avond in juli 2022 was ik alleen tijd en ging ik in gebed. Nou, eigenlijk was het meer een roep van mij naar God. Vanuit mijn hart, met mijn angst en twijfel, riep ik het uit. ‘God, Jezus, ik wil weten of U bestaat. Ik ben moe van het zoeken. Bang voor het duister en ik verlang naar bevrijding. Ik kan het niet meer alleen. Hoort U mij? En wilt U mij helpen?’ Mijn hart opende en ik brak. Ik voelde me klein, maar niet gekleineerd. Gebroken, maar niet kapot. Op dat moment beantwoordde God mijn vragen in grote golven van liefde die Hij uitstortte in mijn hart. Van top tot teen werd ik vervuld. Er viel een zware sluier van mij af. Alsof ik voor het eerst echt kon zien.

Zijn licht scheen en ik vroeg om vergeving voor alles. In Zijn armen zat ik die avond onder het grote raam van mijn kamer, niet meer alleen, want mijn ziel was thuisgekomen bij mijn hemelse Vader. Ik voelde mij zo licht als een veertje, herboren en bevrijd. Ik ging de Bijbel lezen en las de woorden in Johannes 14, vers 27: ‘Vrede laat ik u, mijn vrede geef ik u. Niet zoals de wereld die geeft, geef ik die u. Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden.’ Dit ging met de nodige weerstand gepaard, want ik werd overtuigd van mijn zonden. En die zonden bracht ik bij God.

Ik kreeg al snel de overtuiging gedoopt te willen worden en werd omringd met dierbare vrienden en vriendinnen. Ik ontmoette onder andere Marije. Steeds meer mensen met een New Age-verleden begonnen te getuigen van hun geloof in God. We baden, we bemoedigden en steunden elkaar. Ik groeide dichter tot God. Het was een bijzondere, maar ook een turbulente tijd. Mijn denken werd vernieuwd en diepgewortelde patronen die hoorden bij mijn ‘oude mens’ werden doorbroken. Dit proces van heiliging gaat nog altijd door. Hij vormt mij iedere dag. Ik zag hoe het evangelie binnen de New Age door Satan wordt verdraaid. Maar ook binnen de kerk wil het valse licht binnendringen. Zijn leugens liggen soms heel dicht bij de waarheid.”

Jezus volgen
“Ik houd mij vast aan de woorden die Jezus sprak: ‘Het is volbracht.’ De Bijbel en het levende woord van God zijn het fundament waarop mijn leven is gebouwd. Vanuit gehoorzaamheid probeer ik aan Gods Woord te voldoen. Dit staat haaks op wat ik altijd geleerd heb. ‘Volg je hart’ was het mantra. Maar mijn hart bleek verraderlijk en mijn conclusie was dat de vrijheid die ik zocht in het volgen van mijn hart juist leidde tot diepere gevangenschap. Het tegenovergestelde van wat ik zocht. Mijn weg met God gaat met vallen en opstaan. Maar al val ik vaak, sta ik op met de kracht van zijn Heilige Geest. In mijn zwakheid is Hij sterk. En in alle omstandigheden geeft Hij vrede. In tijden van beproeving, vervolging en voorspoed.”

Carmijn citeert Jezus’ woorden uit Mattheüs 11 vers 28: ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven.’ Nu rust ik eenvoudig in die woorden. En in het werk van Jezus aan het kruis, waar Hij mijn zonden droeg. Daar vind ik vergeving, vrijheid en vreugde. Ik ben opgestaan met Hem en mag wandelen in het licht. Ik mag mij kind van God noemen. Het grootste wonder. Een geschenk van genade. Niet omdat ik het verdien, maar omdat zijn liefde alles overstijgt. Zijn volbrachte werk is genoeg voor mij. Jezus Christus is de weg, de waarheid en het leven. Een persoonlijke God die mij kent en roept bij naam. Geen vaag begrip, gevoel of bron. Hij is de Verlosser van mijn ziel. De duivel doet er alles aan om ons weg te houden van die waarheid. Maar ik volg Jezus. Verlossing, hoop en vrede zijn alleen in Hem te vinden.”

Bekijk de volledige boodschap van Carmijn en neem een kijkje op de website van Heart Cry Nederland: