Het waren erg vreemde dagen. Een nagenoeg lege agenda die overvol geraakte. Het is nu zondagavond en zojuist heb ik deel drie van De Joodse Raad bekeken. Tot voor kort was dit de geschiedenis van mijn ouders en mijn grootouders. Ik hoefde niet bang te zijn, want, zo vertelden mijn ouders mij, dit zal nooit weer gebeuren. Maar nu ik de documentaire bekijk, zie ik dat het nu weer aan het gebeuren is. Zie ik spoken? Zal de overheid ons aan de Jihadisten, of hoe dat rapalje ook moge heten, overdragen omdat ze anders zelf gevaar zullen lopen? Die staatssecretaris die ons daar in de Tweede Kamer stond te verkopen en het antisemitisme stond te relativeren.