Kimke de Vos- Hommes heeft autisme en deelt daar openhartig over in de video van Cvandaag. Ze vertelt dat ze al op vroege leeftijd door had dat ze anders was. “Je hebt heus wel door dat kinderen wel met elkaar willen spelen, maar nooit met jou. En je weet niet wat je er aan moet veranderen, want je snap totaal niet waarom het zo is.”

Deze video is gemaakt in samenwerking met Pro Life.

Op een gegeven moment las Kimke het boek ‘Heibel in mijn hoofd’ van Guurtje Leguijt – en dat boek gaat over een jongen die autistisch is. Op een gegeven moment wordt hij heel erg boos omdat dingen anders gaan dan de bedoeling is. Ik herkende dat zo enorm. Volgens mijn moeder kwam ik de trap af gedenderd en riep ik: ‘Mam, dít heb ik!’”

Waar Kimke haar autisme vooral aan herkende, was dat ze anders was dan andere kinderen. “Er waren dingen die kinderen graag met elkaar wilden doen, zoals het met elkaar spelen in de pauze. Of je ziet dat ze het leuk hebben met elkaar onder schooltijd. Natuurlijk wilde ik dat ook, en ik had geen idee hoe het kwam dat ik dat niet had. Je voelt je best wel alleen.”

Ik zag een stripje dat uitbeeldde hoe het is om autisme te hebben. Er stond in dat stripje: soms voelt het alsof andere mensen uit een script voorlezen die jij niet hebt. Je hebt geen idee wat je moet doen of wat je moet zeggen. Ik denk dat die striptekenaar dat heel goed heeft gegeven. Er kwamen ook heel veel reacties op vanuit de autistische gemeenschap. Dat is het precies, want alle regels weet je niet. Je wilt het heus wel, maar wat moet je zeggen om iemand te troosten? En je wilt natuurlijk laten merken dat je blij voor iemand bent, maar hoe pak je dat aan?”

Aanpassen
“Ik doe kneiterhard mijn best om mij aan te passen, maar tegelijkertijd zien veel mensen niet dat ik dat doe. Ze zijn zich niet ervan bewust hoeveel het kost om zich aan te passen aan mij. Soms denk ik dan wel: ‘Oké, vandaag maar even niet, hoor.’”

“Ik worstelde er ook mee dat ik best een sociaal persoon ben, want ik houd enorm van mensen om me heen – maar tegelijkertijd heb ik een sociale handicap. Ik vroeg toen aan God: ‘Waarom hebt U mij een sociaal karakter gegeven én een sociale handicap?’ Elk mens heeft behoefte aan liefde.”

“Mijn man heeft de schitterende gewoonte om, als ik iets autistisch’ doe, daar van te genieten. Hij zegt ook vaak: ‘Ik vind het heerlijk dat je er zo in op kan gaan.’ Dat maakt mij weer blij, want hij houdt dan extra veel van me, dat is heel tof.”