Het is een historisch moment. Het hele dorp is uitgelopen. Hier hebben ze 16 jaar op gewacht. En nu is het eindelijk zover. Vandaag komt het allereerste vliegtuig aan op de spiksplinternieuwe landingsbaan in Cavango in Angola.

Landingsbaan met geschiedenis
Dit is een baan met geschiedenis. De burgeroorlog, die begon in 1975 en met tussenpozen tot 2002 duurde, had alles in de regio vernietigd. Huizen, scholen, zelfs ziekenhuizen. Ook het ziekenhuis van Cavango Mission werd doelbewust volledig verwoest. Na de oorlog keert oprichter van Cavango Mission, Bob Foster, samen met Brent Mudde terug naar de plek des onheils. Daar ontstaat de droom om de oude, kapotgeschoten zendingspost nieuw leven in te blazen.

Over bergen
Als eerste wordt een kleine medisch kliniek gebouwd. Dan is een landingsbaan nodig om de kliniek met medicijnen en apparatuur te bevoorraden en om patiënten en dokter in en uit te kunnen vliegen. Zodra de dorpsbewoners van het plan voor de landingsbaan horen, pakken zij hun pikhouwelen op. Er moet ruimte komen voor de baan. Niet zo moeilijk? Ja, wel! Op de plaats waar deze gaat komen, leven termieten. Minuscule beestjes, die reusachtige bouwwerken bouwen. Een grote groep inwoners, inclusief de dominee en het ziekenhuispersoneel, werken zich wekenlang in het zweet om dertien termietenheuvels weg te halen. Sommigen zijn zo groot als een hele woonkamer.

Door dalen
Ook MAF zet vaart achter de aanleg van de landingsbaan, door een bulldozer en operator te sturen. Het werk vordert. Maar plotsklaps, een paar maanden voor het afronden van de baan, wordt alles stilgelegd. De juiste vergunningen worden niet verleend. Een diepe teleurstelling voor alle betrokkenen. Maanden verstrijken. Maanden worden jaren.

Klaar voor de start
Uiteindelijk duurt het nog eens zeven jaar voordat alle officiële documentatie rond is. Vrijwilligers, zendelingen, MAF, iedereen zet zijn schouders eronder om de landingsbaan af te krijgen. En dan gaat het snel. Binnen een paar maanden is de klus geklaard. Als vervolgens ook het officiële document binnenkomt, wat MAF autoriseert om de landingsbaan te gebruiken, plannen Brent en Marijn direct voor de volgende dag hun eerste vlucht naar Cavango.

Bijzondere dag
Vandaag is het zover. Gespannen en vol enthousiasme wachten tientallen inwoners van Cavango op het warme zand. Daar klinkt het ronkende geluid. MAF-piloten Brent en Marijn vinden het een grote eer om de allereerste vlucht naar Cavango te mogen doen. Vanuit de lucht inspecteren ze de landingsbaan. Geen kuilen, geen rotsen, geen termietenheuvels meer. Check. De eerste landing ooit op airstrip Cavango wordt ingezet. Een gejuich gaat op als de wielen de grond raken. Het is gelukt!

Wings of Love
Brent voert een aantal succesvolle start- en landingstesten uit. Hij is vol lof: “Het is een prachtige landingsbaan, we zijn er erg blij mee!” Direct stuurt hij een bericht naar de MAF-basis om de eerste operationele vlucht uit te nodigen. Zelf waren Marijn en hij met een leeg vliegtuig gekomen om de landingsbaan met zo weinig mogelijk gewicht te testen. Nu alles veilig is, wordt het tijd om dringende benodigdheden in te vliegen. En dat gebeurt nog diezelfde dag. Het MAF-vliegtuig, met registratienummer D2-WOL, heeft het laadruim gevuld met een grote voorraad medicijnen. Het vliegtuig draagt niet zomaar de naam D2-WOL, oftewel: Wings of Love. Dit is het allernieuwste vliegtuig in de MAF-vloot en heeft het oudste vliegtuig van de vloot, met de naam Wings of Hope, afgelost. Wings of Hope heeft 37 jaar lang trouwe dienst bewezen, met meer dan 17.000 vluchten. Nu zet Wings of Love het werk van haar voorgangster voort.

Van ons
“Obrigado, obrigado, obrigado (dankuwel)!”. Woorden schieten tekort. Gepassioneerd zingt dominee Fermino met een groep van vijftien volwassen mannen en vrouwen rondom het vliegtuig. “We danken God! Het is niet makkelijk geweest. Maar Hij is met ons.” Samen met zijn dorpsgenoten heeft hij meegesjouwd, geschept, gegraven. Andere dorpsgenoten hielpen met onderhoud aan de bulldozer. Weer anderen bewaakten de spullen. Stuk voor stuk hebben ze gewerkt aan hun landingsbaan. Piloot Marijn: “Mensen zijn zo bemoedigd dat God dit na al die jaren allemaal bij elkaar heeft gebracht. Voor hen. Dit is niet een project van MAF, van de dominee, de dokter of de overheid. De mensen voelen, dit is ónze landingsbaan, die onze kliniek, ons volk gaat steunen.”

Lees meer verhalen van MAF of abonneer je op de nieuwsbrieven van deze stichting.