De achtergrond van die woorden is aangrijpend. Op de vlucht voor Saul komt David in het stadje Nob. Van Achimelech ontvangt hij daar voedsel en wapens. Een zekere Doëg ziet dit en verraadt David. Bovendien beschuldigt hij Achimelech ervan, dat die met David samenzweert. Het resultaat is dat er uiteindelijk vijfentachtig priesters door Doëgs zwaard worden gedood.

In Psalm 52 uit David zijn verontwaardiging over deze verschrikkelijke gebeurtenis. Profetisch voorzegt hij dat Doëg door God zal worden 'uitgeworteld'. Daartegenover belijdt hij: 'Maar ik zal zijn als een groene olijfboom in Gods huis'. David wil met die woorden 3 dingen zeggen:

1. Gods zorg
De olijfboom is het hele jaar door groen. Zo maakt de boom op een sprekende manier zichtbaar, dat God deze boom verzorgt en onderhoudt. Zo zal God David op de vlucht voor Saul in het leven sparen en voor hem zorgen.

Iedere olijfboom die wij zien, stelt ons ook een vraag: Hebben wij oog voor Gods sparende en zorgende hand in ons leven?

2. De grond
Davids vergelijking gaat niet over een willekeurige olijfboom, maar over een olijfboom 'in Gods huis'. Verschillende Bijbeluitleggers denken dat in de voorhof van de tabernakel in Nob olijfbomen stonden. Dáármee vergelijkt David zich. God heeft hem in Zijn huis geplant. Daar slaat hij zijn wortels uit. Daar trekt hij zijn levenssappen. Op de plaats waar het altaar, het offer, en het bloed heenwijzen naar de komende Christus.

Iedere olijfboom stelt ons ook de vraag: Waar staat de boom van ons leven? Waar zijn wij geworteld? Zijn we tevreden met een plaatsje op de arme grond van deze wereld? Of hebben we de Heere nodig gekregen om geplant te worden in Gods huis? En om met een levende wortel verbonden te worden aan Christus?

3. De vrucht
De olijfboom is in de Bijbel vooral belangrijk vanwege de vrucht. Uit de olijven werd olijfolie gewonnen die werd gebruikt voor het bereiden van het voedsel, voor het verzorgen van de huid, voor de verlichting in huis en tabernakel en voor de verzorging van wonden. Als David zich met een groene olijfboom vergelijkt, klinkt ook zijn verlangen mee om nuttig te mogen zijn. En om vrucht te dragen voor de Heere.

Zo stelt iedere olijfboom ons ook de vraag: Is het ons verlangen om nuttig te zijn voor de Heere en vrucht te dragen - uit Hem - voor Hem? En ís er vrucht?

Augustinus (354-430) heeft ons geleerd dat iedere psalm van Christus is. Dat geldt ook voor Psalm 52. Christus is de altijd groene Olijfboom in Gods huis. Zijn boom heeft volkomen vrucht gedragen. Wat een wonder als een mens die moet horen en beleven: 'Uit u geen vrucht in der eeuwigheid', in de schaduw van deze Olijfboom gebracht wordt. En daar horen mag: 'uw vrucht is uit Mij gevonden'.

Ds. A. J. T. Ruis is predikant van de christelijke gereformeerde kerk in Katwijk aan Zee. Bovenstaand artikel verscheen op zijn LinkedIn-profiel en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.