'Ik (21) heb momenteel een relatie van een aantal maanden met een geweldige vriend (21). Ik merk alleen wel dat het ontzettend lastig is om mijn seksuele gevoelens in toom te houden. Ik heb een hoog libido en ik heb niet heel veel nodig om met mijn gedachten de verkeerde kant op te gaan. In 1 Korinthe 7 staat er duidelijk dat het beter is te trouwen dan te branden (van seksuele verlangens) en om heel eerlijk te zijn ervaar ik de gevoelens die ik heb soms wel als brandend. Zou iemand een (Bijbels) licht kunnen laten schijnen op onze situatie, met hoe we dit het beste aan kunnen pakken?', aldus een vragensteller in de vragenrubriek van Refoweb.nl.

'Ik lees in je vraag vooral wat je qua seks niet wilt', merkt psychosociaal therapeut Jantine Stam-van de Beek op. 'Maar als zelfbeheersing vooral bestaat uit iets niet willen doen, werkt het vaak niet echt. Daarom schieten wetten en regels bijna altijd tekort. Voor een zelfbeheersing die kan standhouden, heb je het nodig te weten wat je wilt en waarom. Ik denk dat het daar bij jullie nog wat aan ontbreekt. Ik lees bijvoorbeeld niets terug over wat je verlangt in de seks. Is het puur lust? Vaak is er vooral sprake van een verlangen naar liefde geven en ontvangen. Als je dat voor jezelf beter in kaart kunt brengen, krijg je mogelijk ook een keuze terug om die intimiteit op een andere manier te zoeken dan via seksualiteit.

Misschien herken je wel iets van de volgende mogelijkheden. Bijvoorbeeld dat je stress voelt en ontlading of geborgenheid zoekt. Of dat je ernaar verlangt gewenst te zijn en dat voelt als je lichamelijk contact hebt; het gevoel dat hij dichtbij je wil zijn. Bij mannen is het vaak meer in de richting van bevestiging: dat hij zich in de seks gewaardeerd voelt, dat hij voelt dat jij hem wilt en een aantrekkelijke man vindt. Maar het kan ook bij mannen te maken hebben met nabijheid: dat hij zich begrepen voelt of verzorgd. Ik zou je adviseren om hierover samen het gesprek aan te gaan en ook de Heere God te vragen of Hij je wil laten zien wat er in je hart is.

De context van 1 Korinthe 7 is enerzijds het getrouwd zijn en anderzijds Paulus’ eigen situatie van ongehuwd zijn en beschikbaar zijn voor het behagen van de Heere God. Jij zet terecht de woorden “van seksuele verlangens” tussen haakjes, want dat staat niet letterlijk in de tekst. Het branden is dus in de tekst niet persé gekoppeld aan de seks. Ik geloof omdat Paulus hier vooral doelt op een diep verlangen naar intimiteit met één specifieke persoon in je leven. Als je dat nodig hebt, niet zonder kunt, zegt hij, is het beter om te trouwen dan om alleen te blijven. Ergens anders schrijft hij dat hij het vermogen om alleen te blijven ontvangen heeft als gave en niet iedereen dat heeft.

Ik denk dat het wel belangrijk is om dit scherp te zien. Dat het niet de seksualiteit is die je nodig hebt, maar de intimiteit. Ik krijg de indruk dat jij/jullie dit onderscheid nog niet echt helder maken. En dat kan problemen geven, omdat je via seks niet kunt krijgen wat je hart verlangt. Vaak lijkt dit wel zo voor een tijdje, maar op den duur raken veel mensen teleurgesteld. Dat komt omdat ze vergeten dat je geen diepe intimiteit kunt ervaren als stukken van je hart niet meedoen. Het zal dan nooit echt bevredigend en zuiver voelen. En als seks onbeheersbaar is, is dat eigenlijk altijd het geval- dat stukken van je hart niet meedoen. Er is geen contact met de diepe verlangens of gemis dat er is in je hart.

De route uit jullie dilemma begint mijns inziens bij te gaan erkennen dat jullie via seks niet kunnen krijgen wat je ten diepste verlangt van elkaar. Dat je nieuwsgierig gaat worden of er inderdaad diepere verlangens zijn, allereerst bij jezelf. En vervolgens daarover het gesprek met elkaar aangaat. Dit is mogelijk wel spannend, omdat ik lees dat je heel positief bent over hem en over de relatie. Het kan dan moeilijk zijn om eerlijk naar elkaar te worden dat er op bepaalde stukken nog verbinding mist. Vaak willen we dat liever vermijden, omdat we bang zijn om elkaar pijn te doen. Misschien helpt het om te bedenken dat elkaar open en confronterend durven bevragen juist een teken is dat je elkaar belangrijk vindt en samen verder wilt bouwen.'