“Door depressie kom je in een isolement en je eigen wereldje terecht”, begint Stok zijn verhaal. “Ik weet nog dat ik mij in die tijd alleen en compleet niet begrepen voelde. Ik was een makkelijke leerling en moest chirurgie gaan studeren. Maar toen ik de stap zette om dat niet te gaan doen stelde ik zoveel mensen teleur voor mijn gevoel.”

Op zijn 17e heeft Stok zijn zelfmoordpoging al tot in detail gepland, maar op het laatste moment ziet hij er vanaf vanwege zijn verlangen om muziek te maken. “Ik heb toen staan schelden tegen God. Ik was pislink. Ik had op z’n minst een engelenkoor verwacht, want ik was er heel serieus over. Maar op het laatste moment kwam er een zacht stemmetje in mijn hoofd omhoog. Een stemmetje dat ik de laatste drie jaar kan thuisbrengen, dat zei: ‘Als je toch al dood bent, kun je net zo goed kiezen voor iets wat je altijd al hebt willen doen.’ Toen dacht ik aan muziek maken. Ik deed daar toen niets serieus mee.”

Rotzooi
Stok besluit een jaar lang een muzikale carrière na te jagen, om te kijken of hij er talent voor heeft. “Ik bleek naast goed te zijn in muziek maken, ook goed te zijn in muziek schrijven. Binnen no time had ik een band waar het ook hard mee ging. Drugs waren in die tijd mijn medicijnen. Om vier uur te kunnen slapen slikte ik in die tijd acht slaappillen. Als ik wakker werd begon ik weer met het slikken van slaapmedicatie. Er zijn mensen die acht van die pillen nemen en nooit meer wakker worden. Voor mijn gevoel leefde ik al in geleende tijd. Mijn enige missie was om de beste muzikant ooit te worden. Ik leefde alsof de duivel mij op de hielen zat en had nooit rust.”

Drie jaar geleden veranderde alles plotseling in het leven van Stok. “Ik was kapot, verrot en had de ergste depressie tot dan toe. Ik kijk eigenlijk nooit op YouTube maar op dat moment wel. Ik zag daar een uitzending van een priester over bijna-doodervaringen, hij had daar dertig jaar lang onderzoek naar gedaan. Voor zijn gevoel bewees hij daarmee dat er een hiernamaals was. Alle mensen die dit hadden meegemaakt spraken vaak over God en over dezelfde dingen die ze zagen in het leven hierna. Ook zei hij bewezen te hebben dat mensen een ziel hebben. Daar werd ik ongemakkelijk van. Als zoveel mensen dat zeiden, waar ging dat ding dan heen als je dood ging? Ik ging erover nadenken. Het was niet dat ik in één keer God had gevonden, maar de radertjes gingen draaien. Op een nacht was ik weer mijn duisternis, depressie en rotzooi in de richting van God aan het spuien. Maar op dat moment kwam er zo’n rust en vrede over mij heen. Ik wist toen dat mijn depressie had verloren. Op dat moment wist ik ook dat er een God was. Want Hij greep in en deed iets wat ik zelf niet kon.”

Jesaja
Stoks leven verandert compleet. God draagt hem op een gegeven moment zelfs op om bijbelteksten op muziek te zetten. “Ik lees elke dag de Bijbel, ik hou van dat boek. Ik heb er zo’n honger naar gekregen, wat op zichzelf al een wonder is want ik vond het altijd een saai boek. Overigens heb ik ook gebeden dat ik het mocht lezen als een jongensboek, iets wat je graag leest. Op een gegeven moment hoorde ik tijdens het lezen, kraakhelder, een stem die zei: ‘Zing wat je leest’. Ik praatte toen al wel een tijdje met de Heilige Geest, want het is altijd al Gods bedoeling geweest om een relatie met ons te hebben. God wil namelijk niet alleen maar ergens ver weg aanbeden worden op een troon. Hij is een Papa. Hij stuurde niet voor niets zijn Zoon om de hele bende hier op te ruimen! Goed, terug naar dat moment, het was een dwingende maar vriendelijke stem. Jesaja 12 lag voor mij open en ik heb een gitaar gepakt. Het lied dat er vervolgens uitkwam, en songwriters weten waar ik het over heb, was voor mijn gevoel een lied dat er al duizenden jaren was. Alleen speelde ik het op dat moment.”

In drie weken tijd zet Stok, met Gods hulp, vervolgens het hele boek Jesaja op muziek. Vanaf dat moment is ‘Project of Love’ geboren. Een muziekproject met als missie om alle boeken van de Bijbel op muziek te zette Maar de zanger kreeg ook nog een andere overtuiging. “Weet je wat ik heb gedaan en moest doen? Muziek was voor mij tegelijkertijd een hele ongezonde obsessie - ik moest allerlei verslavingen afleggen en daar heeft God mij zo gruwelijk bij geholpen, ik zit nu aan niets meer vast - maar muziek was letterlijk mijn bestaansrecht. Ik moest het afleggen en zong dagelijks het nummer ‘Only Jesus’ van de Casting Crowns. Die tekst luidt: ‘Ik hoef niks na te laten en het maakt mij niet uit of mensen mij zullen herinneren. Alleen Jezus.’ Ik kon dat eerst niet zonder hysterisch te huilen zingen, ik heb mij echt leeg gehuild. Maar ik moest dit bij Papa brengen en zeggen: ‘Pap, als U de rest van mijn leven wil dat ik in een gaarkeuken ga staan, dan doe ik dat. Als ik de rest van mijn leven geen gitaar meer mag aanraken, dan doe ik dat.’ Ik had van Hem een tweede kans gekregen nadat ik heel mijn leven voor mijzelf had geleefd.”

Stok vervolgt: “Maar weet je wat dan zo tof is. Met ‘Project of Love’ kreeg ik mijn muziek weer van Hem terug. Al die tijd was muziek een soort van het fundament onder mijn kaartenhuis. Ik was er ook als de dood voor om tegen God te zeggen: ‘Neemt U het maar.’ Als je dan van diezelfde God het weer terugkrijgt en hoort dat je er iets moois mee mag doen…” Stok krijgt het even te kwaad. “Het is alsof Hij het al lang wist. Alsof alles hierop aangestuurd werd. Ik mag nu het allermooiste doen, Zijn Woord van leven en vreugde de wereld inbrengen.”

Denk jij aan zelfdoding? Je bent niet alleen. Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl of bel 113 (lokaal tarief) of 0800-0113 (gratis).