'De almacht van God is niet een neutrale en ongekwalificeerde ‘omni-potentia’: tot alles in staat, zonder meer. Ten goede en ten kwade', antwoordt ds. H. Korving (foto). 'En los gedacht van het geheel van Zijn Zelfopenbaring en verlossende liefde. Nee, het is een gekwalificeerde almacht: een almacht die in dienst staat van Zijn verlossende openbaring met name in Jezus Christus. Op die manier - en om die reden - is de almacht van God dus ook begrensd. Er zijn dus ook dingen die God niet kan... God kan niet barmhartig zijn als Hij daarmee in strijd zou komen met Zijn eigen rechtvaardigheid. God kan niet liefde zijn als dat niet tegelijk rechtvaardig is.

Maar nu terug naar je eigenlijke vraag: de zondeval en de duivel die op de aarde geworpen is. De verleiding door de duivel is daarbij de aanleiding, maar niet de oorzaak. Met andere woorden: we kunnen de schuld niet op een ander schuiven (namelijk de duivel). Over de zondeval in de hemel valt nog minder te zeggen. We weten uit de summiere gegevens van de Bijbel wel dat het is gebeurd, maar niet hoe het heeft kunnen gebeuren. Wel dit: hoogmoed komt voor de val. De duivel - een aartsengel die dus al een zeer hoge positie had in de rangorde van de engelen - wilde nog hoger: hij wilde als God zijn. Maar God laat Zich niet van de troon stoten en dus werd de duivel uit de hemel geworpen.

Had God dit allemaal niet kunnen voorkomen? Misschien wel, maar dan had Hij niet die soort engelen en mensen gekregen die Hem vrijwillig zouden liefhebben. Dan waren ze ‘voorgeprogrammeerd’ om precies te doen wat God wil en waren ze niet in staat om te zondigen. De vrijwilligheid waarmee engelen en mensen Hem zouden dienen is echter juist van het grootste belang: het is namelijk de hoogste vorm van liefde; en die hoogste vorm van liefde past bij de allerhoogste en de allerbeste en de allerliefste God. Daar heeft Hij recht op. Niet op iets minders.'