‘Hij zal een teken zijn dat betwist wordt, en zelf zult u als door een zwaard doorstoken worden. Simeon zei ook: ‘Maria, jij zult veel verdriet en pijn hebben om je zoon’ - Lucas 2:34-35.

Als een vrouw een kindje verwacht, gaat dat zeker in onze tijd niet onopgemerkt voorbij. De mensen mogen het weten. Zij is niet alleen zwanger. Nee, zeggen we nu: wij zijn zwanger. We maken er een feest van. Vanaf het eerste prille begin.

Dat ging heel anders bij Maria.

Ja, het begin was buitengewoon. Welke vrouw hoort nou van een engel dat zij zwanger zal worden? In de Bijbel lees je daar maar een paar voorbeelden van. Maria was uniek, omdat zij de moeder zou worden van de Zoon van God.

Maria zal nog heel vaak hebben gedacht aan dat bijzondere begin. Vooral omdat wat er daarna allemaal gebeurde helemaal niet zo fijn was.

Toen haar verloofde Jozef van deze bijzondere zwangerschap hoorde, geloofde hij het niet. Hij wilde bij haar weggaan. Gelukkig kwam de hemel er ook bij hem aan te pas om hem te overtuigen. Want ook voor hem zouden zware tijden volgen.

Eigenlijk was de geboorte van het kind helemaal niet zo’n feest. Zeker de omstandigheden niet. Natuurlijk zullen de jonge ouders blij geweest zijn, toen het kind gezond ter wereld kwam in die stal. Maar in Betlehem ging de hemel niet open. Natuurlijk hebben ze opgekeken van het verhaal dat de herders vertelden. Maar ja, het waren en bleven herders.

De volgende morgen stonden er dan ook geen rijen mensen voor de stal. Niemand was nieuwsgierig naar wat er die nacht gebeurd was. Veel impact had het verhaal van de herders blijkbaar niet gehad.

Maria en Jozef lieten het kind besnijden. Toen het kind veertig dagen oud was, gingen ze samen naar de tempel om hun kind aan God voor te stellen. Dat was wel fijn. Betlehem ligt dichtbij.

Maar in de tempel gebeurde verder niets bijzonders.
De priester behandelde hen als een gewone vader en een gewone moeder.

In de tempel was er wél dat bijzondere voorval met die twee oude mensen. De oude man vroeg of hij het kind in de armen mocht houden. Vervolgens zei hij dat hij nu in vrede kon sterven. Maar wat hij daarna zei, was een enorme domper. Hij had het over een zwaard dat door de ziel van Maria zou gaan en over de tegenstand die het kind zou ondervinden. Het zal je maar gezegd worden tijdens het kraambezoek!

Voor wie schrijf ik deze meditatie?

Speciaal voor moeders, bij wie het babyboek niet kon worden afgemaakt. Voor de moeders van Betlehem, die hun kinderen verloren. Voor alle mensen, voor wie Kerst onlangs geen feest was. Geen feest. Maria heeft het heel haar leven geweten. Vanaf het begin.

De moeder van Jezus kan jouw verdriet begrijpen.
Haar Zoon kan jou helpen. Daarvoor kwam Hij.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.

Foto: Facebook/Arie van der Veer