Voor iemand die in Iran de islam de rug toekeert en tot geloof in Christus komt, kan een jarenlange gevangenisstraf of zelfs de doodstraf het gevolg zijn. Toch weerhield dat Laila er niet van om christen te worden. “Toen ik net christen geworden was, hield ik mijn geloof geheim. Mijn Bijbel moest ik verstoppen. In de ochtend zong ik liederen tot eer van God, als mijn vader naar zijn werk was”, vertelt Laila.

“Ik deed de deuren en ramen dicht omdat de huizen erg dicht op elkaar staan en ik was bang dat ze mij konden horen. Op mijn telefoon luisterde ik naar preken, christelijke seminars en liederen. Op die manier groei ik in mijn geloof. Hardop zingen en bidden is voor mij nog steeds niet mogelijk”, vertelt Laila verder.

Waar veel Iraanse christenen samenkomen in kleine ondergrondse huisgemeenten, durft Laila dit vanwege veiligheidsredenen niet aan. “Ik ga weinig naar de ondergrondse huisgemeente vanwege mijn thuissituatie. Als ik vaak langere tijd van huis ben, zal dit opvallen. Mijn vader en broer weten niets van mijn christen-zijn. Ze zullen het ook niet begrijpen als ik ze het vertel. Het is ook niet wijs om het te zeggen. Dat zal alleen maar problemen opleveren.”

Hoewel haar situatie soms grote eenzaamheid met zich meebrengt, ervaart Laila sinds haar bekering een rust die ze niet eerder kende. Het volgen van Christus heeft haar leven voorgoed veranderd. “Het grootste verschil is dat ik Allah vroeger moest zoeken. Zo moest ik naar graven van islamitische heiligen om daar iets aan God te vragen. Via de heiligen moest ik geholpen worden.

Geen van die zogenaamde heiligen heeft mij kunnen helpen. Ik ben zelfs in Mekka geweest. Ook daar vond ik niet het contact met Allah waar ik zo naar verlangde. Nu ik Jezus Christus ken, hoef ik God niet op te zoeken. Hij is met mij, naast mij, in mij en ik ervaar Hem. God is het begin en het einde, Hij woont in mijn hart”, zegt Laila.

Benieuwd naar het volledige verhaal van Laila? Bekijk dan onderstaande video terug.