Aan het woord is Esther Olieman (25). Haar bevlogen uitstraling onderstreept de woorden die ze zegt. Esther leeft vanuit de diepe overtuiging dat leven meer is dan werk alleen. ‘Ik woon op het platteland, sta als het ware letterlijk met de voeten in de ‘kleia’ (veengrond, red.). En daar geniet ik van. Daar komt mijn passie vandaan. Ook mijn passie voor mijn huidige werk als verpleegkundige.’ Ze glimlacht en praat dan vol enthousiasme verder. ‘Neem onze schapen. Die hebben mijn hart. Ze zijn zo belangrijk voor mij dat ik elk voorjaar letterlijk vrij neem van mijn werk om ‘schapenverloskundige’ te kunnen zijn. Maar mijn liefde voor het vak van verpleegkundige begon eigenlijk nog eerder. Bij elk ziek kalfje zeiden ze thuis tegen mij: “Kijk jij maar wat je er mee kan. Als je het in leven kunt houden, mag je het hebben.” Daardoor was ik toen al vaak bezig met de vraag wat iets of iemand – in dit geval het kalfje – nodig had. Nog steeds ben ik voortdurend bezig met die vraag. Nu met betrekking tot de vragen van mensen die ik als verpleegkundige mag begeleiden.’

Je hebt een grote passie voor het buiten- en boerenleven. Maar je hebt tóch gekozen voor een opleiding tot verpleegkundige.
‘In mijn eentje zag ik een toekomst in deze sector niet zitten. De opleiding tot verpleegkundige kwam op mijn pad. En dat was voor mij een hele goede keuze. Deze opleiding gaf mij een brede basis voor de diverse terreinen van het leven. Het heeft mij als persoon gevormd tot de persoon die ik nu ben. Daarmee is de kennis en ervaring die ik hierin heb sowieso nuttig, ook als toekomst anders zou lopen.’

Je bent de jongste vrijwilliger van de 24/7 Advieslijn van NPV-Zorg voor het leven. Dat is geen doorsnee vrijwilligersfunctie. Waarom sprak deze functie jou aan?
‘Een kleine twee jaar geleden kwam ik op een punt waarbij ik concludeerde dat ik in mijn werk mijn plek gevonden had. Daarmee kwam er ruimte om na te denken over wat ik met al mijn opgedane kennis en ervaring zou willen doen, ook buiten mijn werk. Er groeide een behoefte om meer van betekenis te zijn met dat wat ik zelf ontvangen had. Wat is er mooier dan delen van wat je zelf van God hebt ontvangen?’ 

 ‘Vrijwilligerswerk voelt voor mij als christen ook als een roeping. Ik ervaar het niet als een plicht. Het is geen moeten. Maar het als vrijwilliger actief zijn betekent voor mij wel dat ik vorm kan geven aan hoe ik als christen graag wil leven. Deze functie is goed te combineren met mijn eigen mogelijkheden en beperkingen. De momenten dat ik sta ingeroosterd voor de Advieslijn 24/7 - ik draai ongeveer 1 á 2 diensten per week – ervaar ik als een soort van rustpunt. Ik ben beschikbaar voor mensen die bellen, maar omdat er ook diensten zijn waarin je niet gebeld wordt, kan ik soms ook andere dingen doen tijdens een telefoondienst. Als ik ingeroosterd sta ben ik het eerste aanspreekpunt voor mensen die bellen voor advies over medisch-ethische vragen. Denk bijvoorbeeld aan een vraag over nog wel of niet meer reanimeren. Ik vind het mooi om bezig te zijn met relevante thema’s, vragen die er écht toe doen. De vragen waar mensen mee bellen gaan niet om een appel of een ei, zeg maar’. Dat maakte deze vrijwilligersvacature voor mij een mooie kans! Uiteindelijk.’

Je zegt ‘Uiteindelijk.’ Wat bedoel je daar precies mee?
‘Op het moment dat ik reageerde op de vacature, was mijn beeld van deze vrijwilligersfunctie een andere dan ik nu heb. Ik dacht dat dit vooral een functie zou zijn voor de oude(re) verpleegkundige die veel ervaring heeft op het gebied van palliatieve of oncologische zorg (palliatieve zorg is zorg voor mensen die weten dat ze niet meer genezen zullen; oncologische zorg is zorg voor mensen die een bepaalde vorm van kanker hebben, red.). Maar ik trof in de contacten met de NPV mensen die vanuit een brede blik kijken naar wat je aan talenten, kennis en ervaring in huis hebt en hoe je dat kan inzetten voor de 24/7 Advieslijn. En daarbij is de toerusting vooraf echt goed. Je wordt niet zomaar aan je lot overgelaten.’

Je klinkt enthousiast. Wat maakt jou zo enthousiast en gemotiveerd?
‘Allereerst omdat ik me bevestigd weet in wat ik doe. Pas las ik bijvoorbeeld de geschiedenis van Levi. Hij werd geroepen om zijn leven in dienst te zetten van de Heere, met de gaven en de mogelijkheden die hij had. En daar rustte zegen op. Zo zie ik mijn werk voor de NPV ook.

Daarnaast past de NPV bij mij. Als je ziet wat de NPV doet, waar de NPV voor staat, de missie voor de beschermwaardigheid van het leven: ja, dat is ook wat ik zelf graag handen en voeten geef in mijn leven.

Ik voel me zo rijk gezegend met de gaven die ik heb gekregen, dat ik dat als dank wil teruggeven. Voor mij is dit werk een middel om dat te kunnen doen. Dit werk is niet altijd makkelijk – het gaat tenslotte vaak om moeilijke, medische vragen –, maar moeilijk is het ook niet. Het hangt uiteindelijk niet van mij af. God staat boven alle gesprekken die ik voer. Hij weet hoe Hij mij daarin wil gebruiken. Het is bijzonder dat je vaak al door alleen te luisteren, te helpen ordenen, en ethische (Bijbelse) denklijnen uit te leggen, mensen een stap verder kunt helpen. We zeggen mensen dan ook niet dat ze het zus of zo moeten doen. Het gaat erom dat mensen weer handvatten hebben om zelf verder te kunnen.

‘Nog een laatste puntje’, wil Esther meegeven: ‘Vanuit de NPV zijn we er voor iedereen. Dat vind ik zo waardevol. Maakt dat je soms ook gesprekken hebt met seculiere mensen. Dan denk ik: “Wow, wat fijn dat je ons gevonden hebt!” Want we hebben niet alleen christenen veel te bieden, maar iedereen. Het feit dat we vanuit de NPV bij moeilijke medisch-ethische vragen niet direct met een waardeoordeel komen, maar vanuit het meedenken een stukje met mensen meelopen, helpt daarin erg.’

Wat wil je mensen meegeven die twijfelen of ze vrijwilliger willen worden?
‘Op het moment dat je ruimte voelt bij jezelf om van betekenis te zijn – innerlijk waar het je ‘zijn’ betreft en praktisch waar het je tijd betreft: maak er gebruik van om dat in dienst te stellen van je naaste. Voor mij helpt dit vrijwilligerswerk om open te staan voor de kwetsbaarheden van andere mensen. Die roeping hebben we als christenen allemaal. In deze functie heb ik daar alle mogelijkheden voor.’

De NPV zoekt nog vrijwilligers voor de NPV-Advieslijn 24/7! Ben je verpleegkundige en wil je met medisch-ethisch advies iets voor een ander betekenen? En wil je graag vrijwilligerswerk doen vanuit huis? Bekijk de vacature dan via npvzorg.nl/vrijwilligerswerk. Mail voor meer informatie naar Rineke Heij: hheij@npvzorg.nl.