'Steeds vaker ben ik dan ook bevestigd in het gevoel dat het misschien beter is ermee te stoppen. Hoezeer het Katwijkse orgel me ook uitdaagt (vooral na alle gerealiseerde klankcorrecties van de afgelopen twee jaar), met alleen een prachtige sleutelbos en alle vriendelijkheid of succeswensen van de wereld, red ik het niet. Bij mij werkt dat anders.

In geestelijke zin zou juist het kerkorganistschap het meest zegenrijk, maar ook het meest zegenend moeten zijn in het muzikale bestaan. Om dit ten volle te kunnen ervaren of te proeven is me hier niet gelukt. Dat is spijtig. En dat terwijl ik dit elders, ook tijdens de concerten of zangavonden, wél continu beleef. Dit hier is kennelijk niet de uitgelezen plek voor me om dienend te kunnen ontvangen. In dat besef is het ook ondenkbaar om tijdens de zondagse erediensten tot de essentie van mijn taak te kunnen komen: het op hartsniveau muzikaal te verbinden met de gemeente ter plaatse.

Het voert te ver in detail te treden over het verdere ‘hoe, wat en waarom?’, maar uiteindelijk is het voor mij van levensbelang dichtbij mezelf te blijven, mijn geest te laten spreken en mijn gevoel te omarmen. Afgelopen tijd heb ik dan ook weloverwogen besloten er een punt achter te zetten en te stoppen met het spelen van de zondagse erediensten in Katwijk. Deze keuze lucht op, en dat maakt het goed zo.'

Den Toom speelt ergens in december zijn laatste dienst. 'Met een goed gemoed op naar andere uitdagingen!'