Ze aanbaden hun God, tot soldaten van de Eritrese overheid hun dienst binnenvielen en alle honderdvijftig gelovigen oppakten. Het gebeurde in het district Godaif, vlakbij de hoofdstad van het Afrikaanse land, Asmara. Ze werden gezamenlijk naar de gevangenis gebracht, waar het grootste gedeelte van de christenen nog steeds verblijft. 52 van de opgepakten, een aantal vrouwen en kinderen, werden wel vrijgelaten.

De bijna honderd christenen maken deel uit van de driehonderd die vastzitten in het land waar godsdienstvrijheid al decennia op het spel staat. Op het moment zijn er wel religies toegestaan, formeel de soennitische islam, de Eritrees-Orthodoxe Kerk, de Rooms-Katholieke Kerk en de Lutheraanse Kerk. In de prakrijk wordt er ook op deze kerken streng toezicht gehouden.

De christenen die vastzitten hebben hun zaak vaak niet in een rechtszaal kunnen bepleiten en weten niet precies waarvoor ze zijn opgepakt. Sommigen worden tot wel vijftien jaar vastgehouden, bijvoorbeeld als ze niet bereid zijn hun geloof te herroepen. Het kan de uitkomst zijn voor de honderd christenen die in september werden gearresteerd. Ze worden als vijanden van de staat gezien, als ze hun geloof ondanks alle verboden toch belijden en elkaar daarvoor opzoeken.

Soms wordt men in stalen containers opgesloten, waarbij ze worden blootgesteld aan de zware hitte en kou die elkaar afwisselen. Ook wordt men gemarteld en gedwongen het geloof af te zweren. Zo vertelde de Eritrese Helen Berhane in een Cvandaag-interview dat "men weet hoe ze je moeten kwellen". "Ze vragen je stenen te sjouwen, ze pakken je schoenen af en dragen je op om een heel eind te gaan rennen op de stenen. Ze boeien je 's nachts waardoor je niet rechtuit kan liggen en slapen. De gevangenis in Eritrea is echt verschrikkelijk."

Lees ook: Helen Berhane zat 2,5 jaar gevangen in container vanwege haar geloof in Jezus: "Hoe meer ik gemarteld werd, hoe meer ik ging bidden voor mijn bewakers".