Ze had echter een gelovige en biddende familie, die veel voor haar en voor haar moeder baden. Omdat de situatie soms onhoudbaar was, thuis bij haar moeder, woonde ze af en toe ook enige tijd bij een oom en tante. Die oom was dominee. Toen het thuis te gevaarlijk voor haar werd, ging ze definitief bij haar oom en tante wonen. "Ik ben zo dankbaar dat ze mij hebben gered."

Daar zag Vanessa dat het leven ook heel anders kon zijn. Van deze oom en tante hoorde ze over de Heere Jezus. Ze ging met hen mee naar de kerk en toen ze 14 was, mocht ze naar een jeugdkamp van de kerk.

Daar zag en hoorde ze dat veel van die andere tieners een heel ander en veel gelukkiger leven hadden dan zij. "Zij zongen christelijke liederen en waren ook heel anders gekleed dan ik. Mijn moeder wilde dat ik me uitdagend kleedde, omdat ze wilde dat ik ook mijn geld in de prostitutie zou gaan verdienen. Op dat kamp heeft God tot me gesproken en ben ik tot geloof in de Heere Jezus gekomen."

Omdat Vanessa van dichtbij zag wat een ellende prostitutie, seks- en mensenhandel teweegbrengen, is ze nu zelf al meer dan tien jaar actief bij de organisaties The Foundation United om slachtoffers hieruit te redden. Ze is ook gaan beseffen dat haar moeder dit leven echt nooit had gewild.

Een groot wonder
Haar moeder is helaas op tamelijk jonge leeftijd overleden. "Ze was nog maar 51. Maar voordat ze stierf, is er nog een groot wonder gebeurd", vertelt ze. "Al die jaren is de familie voor ons blijven bidden en zeker ook voor mijn moeder. Dat heb ik zelf ook vaak gedaan. Omdat ze geestelijk en lichamelijk zo verwond was door haar leven in de prostitutie en de mensenhandel, nam de familie op een gegeven moment het besluit om in te grijpen en een veilige opvang voor haar te regelen. Maar ze was al zo verzwakt, dat haar leven lichamelijk niet meer te redden was."

Maar ze is wel geestelijk gered. Kort voordat ze overleed, is ze nog tot geloof in de Heere Jezus gekomen. "Nu is ze voor altijd bij de Heere Jezus", vertelt Vanessa dankbaar. ‘Ze is meer vrij dan wij nu zijn."

Ze sluit af met: "Er is altijd hoop, hoe donker de situatie van sommige mensen soms ook is. Verlies nooit de hoop. Wij oordelen soms zo snel, we weten vaak niet hoe mensen in bepaalde situaties terecht zijn gekomen. Heb open armen voor gewonde mensen die zich in grote ellende bevinden. En bid voor hen, bid dat er mensen zijn die zich over hen ontfermen."

Bovenstaand verhaal verscheen via Faithwire in de nieuwsbrief van Dirk van Genderen.