'Ik herlas je brief een aantal keren en worstel met het antwoord', maakt ds. A. T. Vergunst duidelijk. 'Waarom die tekst over Jacob en Ezau in je hoofd komt, weet ik niet. Toch maan ik je om er voorzichtig mee te zijn. Het is niet onmogelijk dat je eigen vrees zulke gedachten oproept omdat je bezig bent in het gebed met de zaligheid van kind en kleinkind. Augustinus' moeder zal ook geworsteld hebben met de vrees dat haar kind verloren zou gaan, maar ze bleef hem in het gebed aan de Heere voorleggen.

De schrift verhaalt ons de bekende geschiedenis in Mattheüs 15 van een moeder zoals jij, met verdriet over de nood van haar dochter. Ook zij kon haar niet bevrijden van de boze. Maar ze ging met haar naar het juiste adres. (...) Ze houdt aan, ze buigt dieper, ze erkent haar onwaardigheid maar ze BLIJFT in HEM geloven. Ze blijft biddend aan Zijn voeten liggen omdat ze gelooft wat zij van Hem gehoord had. 

Ik moedig je daarom aan om zoals die vrouw, het maar voor de voeten van de Heere Jezus te blijven leggen. Dat deed Monica met haar zoon Augustinus. Dat deed deze moeder met haar dochter en uiteindelijk kreeg ze het antwoord van de Heere Jezus. Haar geloof in Hem werd erkend als een groot geloof en thuis gekomen zijnde, vond zij haar dochter genezen', maakt de predikant van de gereformeerde gemeente in Carterton (Nieuw-Zeeland) duidelijk.