De familie had in Leenes kinderjaren iemand die het huis schoonmaakte, wat voor de GKv-predikant een mogelijkheid was over God te vertellen. “Dat probeerde ik, in ieder geval. Het zat altijd in mijn achterhoofd: het Evangelie is zó mooi, dat moet iedereen weten.”

In gesprek met zendingsorganisatie Operatie Mobilisatie-directeur John Maasland vertelt de voormalig Theoloog des vaderlands dat ze voor haar studie naar Zuid-Afrika vertrok om een half jaar stage te lopen. Uiteindelijk woonde ze er jaren, promoveerde ze er en ontmoette ze daar haar man. “Ik heb er veel geleerd. Je hoeft niet alleen te ‘brengen’, niet alles hoeft van jouw kant te komen.” 

“De eerste zegen is voor jezelf”, zegt Maasland reagerend. Leene: “Absoluut. In de Nederlandse context mogen we dat ook meer zo zien. In het Hebreeuws is er trouwens niet echt een woord voor gastvrijheid, maar betekent het woord meer ‘liefde voor de vreemdeling’. De mensen die je gastvrijheid betoont, zijn de mensen die gewoon langslopen en dichterbij zijn dan je denkt. Met hen is God ook bezig. Het is belangrijk om dat altijd te bedenken: God is altijd bezig met de wereld en wij zijn alleen maar instrumenten. Als je iets doet, bedenk wat God al aan het doen is. Zeg: ‘God, ik ben beschikbaar. Wat het ook is.’

“Toch aarzelen mensen vaak, christenen in Nederland zijn vaak helemaal niet bezig met de vraag of ze beschikbaar zijn”, ziet de directeur vaak in de praktijk. Daar is Leene het mee eens. “Dat ís ook een spannende vraag. God kan je dan voor van alles roepen. Mensen willen vaak de controle hebben. En soms is het ook bescheidenheid: waarom zou God mij willen gebruiken? Het is wel een belangrijke levenshouding voor christenen, openstaan voor dat wat God aan het doen is. Daar moeten mensen niet te veel voor terugschrikken.” 

Mensen die Jezus volgen, worstelen soms hun leven lang met die beschikbaarheid. Leene: “Iedereen is geschikt en nodig. In het lichaam van Christus is iedereen nodig en kun je niet ontbreken. Het maakt niet uit wie je bent en waar je bent. God wil je gebruiken en God gebruikt je al. Je bent ervoor geschapen.” 

Het individualistische karakter van het Westen heeft ook zijn impact op christenen in Nederland, constateert de eerste vrouwelijke predikant uit de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt. “Dat maakt het lastig. We leven in een welvarend land en kunnen het zonder God wel af. Maar we leven op Gods adem en Hij is de grond van ons bestaan. God is geen gatenvuller of eerste hulp bij ongelukken. Daarom ben ik blij met organisaties als Operatie Mobilisatie die de ervaring hebben om kerken uit te dagen.” 

Dat christenen geraakt zijn door secularisatie is iets wat een zendingsorganisatie rechtstreeks raakt. Maasland: “Maar een heel klein percentage van de kerk is actief bezig met zending. Zelfs als je gevers en bidders meerekent. We hebben de neiging om het aan de professional over te laten.” 

Ondertussen pakt Almatine Leene de Bijbel erbij en leest Efeze 4:11 voor. ‘En Hij heeft sommigen gegeven als apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als herders en leraars.’ “De professionals dus.” Wat zij moeten doen? ‘Om de heiligen toe te rusten tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus.’ “Leiders moeten dus veel meer toerusten. Dat is enorm belangrijk. Professionals moeten beseffen dat het niet om hen draait.’ 

Dat toerusten enorm belangrijk is, benadrukt de predikant nogmaals: “Soms ben jij de enige bijbel die mensen lezen. Mensen kunnen zien hoe jij Gods liefde uitleeft. Hoe je je gedraagt, hoe gastvrij je bent. Of je leeft vanuit vrede en genade. Daar zijn mensen in onze tijd heel gevoelig voor. Een stuk echtheid.” Maasland: “Wat moslims overtuigt? Niet dát iemand iets vertelt, maar dat het klopt in iemands leven.” En waarom christenen dat niet vaker uitdragen? Leene: “Ook in Nederland gaan mensen vaak ‘gewoon’ naar de kerk, wat niet altijd verkeerd is. Maar ik hoop zo dat mensen het echt geloven, en het willen uitleven. Ik zou wat meer gepassioneerde christenen in Nederland willen zien. Dat valt me soms tegen. We hebben niets om ons voor te schamen.”