"Alle functies vielen op een gegeven moment uit, mijn spierkracht werd minder en ik werd steeds zwakker. En toen kreeg ik ook nog verkeerde medicijnen die mijn darmen heel erg beïnvloedden. Toen lag ik 24 uur per dag op bed en kon helemaal niets meer. Ik was een hele spontane levenslustige meid, maar nu klopte mijn hart en ik lag en dat was het eigenlijk. Ook de medici konden op een gegeven moment niets meer voor me doen, dus ik was aan het overleven."

Hour of Power
Dan ontdekken Paula’s ouders Hour of Power en ze kijken elke zondag naar de uitzending en nemen deze op. De zieke Paula heeft daar de energie niet voor, hoewel het iets beter lijkt te gaan met haar, dus ze kijkt de uitzending achteraf in etappes. Elke dag een stukje wat haar door de week draagt. "Elke dag probeerde ik uit bed te komen en dan zag ik de ene dag een liedje en de volgende dag zag ik de preek en zo ging ik de hele week door met Hour of Power naar de volgende zondag. Het gaf me hoop en moed om door te gaan, dat ene uur. Ook de boodschap: geef niet op. Een van de eerste dingen die ik hoorde toen ik Hour of Power ging kijken was een preek over Psalm 23, dat over het dal ging waar ik doorheen ging. Bobby’s opa legde toen heel sterk de nadruk op het woordje ‘door’. Je gaat door het dal van diepe duisternis. Je blijft daar niet in. Het is een kernzin voor mij geworden."

Crystal Cathedral
Het duurde tien jaar voordat Paula uit dit hele proces kwam na die ene tekenbeet. "Mijn leeftijdsgenoten gingen studeren, trouwen en ik zat op mijn vierkante meter waar ik heel hard aan het trainen was. Het was zoeken en ik wilde heel graag. Ik leerde van Hour of Power om te kijken naar wat je wél hebt, dus dat deed ik. Door al die jaren te kijken naar Hour of Power ontstond de droom dat ik naar de Crystal Cathedral wilde, maar ik was steeds te zwak. Uiteindelijk werd het wel mogelijk om te gaan, hoewel mijn dokters me nog te zwak vonden, want ik kon mijn koffers nog niet dragen. Ik had begeleiding nodig." En die krijgt Paula waardoor ze op 25-jarige leeftijd toch meegaat naar Amerika en uiteindelijk op het podium van de Crystal Cathedral belandt. In een gesprekje met Arvella Schuller, de vrouw van dr. Schuller, vertelt ze over haar situatie. Deze is zo geraakt dat ze het tegen haar man vertelt. Die noemt het een wow-story.

Een wonder
Vandaag de dag kan Paula weer alles en ze noemt dit een wonder van God. "Ik ben volledig hersteld nu en ik noem dat een wonder. Ik heb heel hard gewerkt, samen met God, maar ik had dit in eigen kracht nooit gekund. God is veel meer gaan leven voor me. Hij is een betrouwbare Herder die altijd met je meegaat: dwars door het dal heen. Er is nog wel een hele tijd van revalidatie geweest tot waar ik nu ben, maar ik ben volkomen genezen in fysiek opzicht. Destijds had ik tegen God gezegd: “Mag dat wat ik nu meemaak een platform zijn voor andere mensen. Dat ik andere mensen daarmee mag helpen.” Nu ben ik werkzaam in de hulpverlening. De oude dominee Schuller zei altijd: “Turn your scars into stars and your hurts into halo’s.” Dat is door de jaren heen mijn gebed geweest, bijvoorbeeld toen ik tijdens de revalidatie alleen maar een bal kon vasthouden en omhoog moest gooien en met een gietertje de planten water gaf – want dat was alles wat ik op dat moment kon. Zo ben ik langzaam gegaan naar vrijwilligerswerk, heb ik het mbo gedaan, daarna het hbo en toen door naar de universiteit. Toen was ik inmiddels in de dertig toen ik orthopedagogiek studeerde. En nu mag ik mensen tot zegen zijn."

Lifeline
Onlangs ging Paula weer mee op een Hour of Power-reis naar Amerika en kon ze alle onderdelen meedoen en haar eigen koffers dragen. Toen ze voor de kerk stond in Amerika werd ze overweldigd door emotie. De cirkel was rond voor Paula. "Ik werd geraakt door het feit dat ik terug was op een plek die zoveel voor mij betekend heeft. Voor mij kwam alles samen dat ik ontdekte: ik ben daadwerkelijk door het dal gegaan en ik sta nu hier en ik kan weer alles. Gods belofte werd waar op dat moment. Hour of Power is door de jaren heen – en we hebben het nu over een jaar of twintig – een lifeline voor mij geweest. Voor mij is het een houvast, een manier van kijken naar het leven."

Bekijk het volledige gesprek: