“Mijn verlangen naar genezing was groot en mijn verwachting ook”, vertelt de in Zandvoort woonachtige Kees. “Ik woon in Nieuw-Unicum, dat is een instelling waar hoofdzakelijk mensen met MS wonen en die al langdurig chronisch ziek zijn. Ik ben in de loop van de jaren totaal arbeidsongeschikt geworden. Ik kon niet meer schrijven en communiceren en dat werd in de loop der jaren moeilijker, doordat mijn stem achteruit ging en ik de dingen niet meer kon onthouden.”

“Het was mij bekend dat God kan ingrijpen in zo'n situatie”, vervolgt Kees zijn verhaal. "Mijn vrouw heeft een auto-ongeluk gehad waarbij de auto total loss raakte. Het was een stevige klap, waardoor ze er veel lichamelijke klachten aan overhield. Op een bepaald moment heeft zij daarvan genezing ontvangen, dat was gewoon in een samenkomst waar ook een hoop andere mensen aanwezig waren. Er werd door een paar gasten voor haar gebeden. Dat is een enorme stimulans geweest voor ons om ook voor mij genezing te verwachten.”

Kees vertelt dat hij in de loop der jaren ook veel aanwezig was bij diensten waar genezingsbediening centraal stond. “Je kon daar ook voor je laten bidden. Dat deed ik dan ook altijd trouw. Ook ben ik daarvoor naar het buitenland geweest, zoals de Verenigde Staten, Nigeria en Engeland. Altijd weer met de hoop op een wonder.”

Maar hoezeer Kees ook een wonder verwachtte en daar vurig op hoopte, bleef dit uit. “Ik dacht, ik heb er nog nooit iets van ervaren. Nu ook niet. Ik zie het wel om mij heen bij andere mensen, zoals mijn vrouw. Op een gegeven moment heb ik tegen de Heere God gezegd: Ik ga daar nooit meer heen. Ik had de ervaring dat God zei: ‘Akkoord, doe maar niet meer. Die tijd is voorbij.'

Kees nam vervolgens afscheid van zijn streven om genezen te worden, vertelt hij. “Ik heb veel nagedacht en ook getobd over hoe mijn leven tot dat ogenblik gegaan was. Over dingen waarvan ik dacht dat ze eigenlijk anders hadden gemoeten. Dat konden gebeurtenissen zijn of hele processen waarbij ik door de verkeerde dingen gemotiveerd werd.”

Toen was het voor Kees alsof God tot hem sprak. “God zei: ‘Ja dat is wel zo. Die dingen zijn niet zo goed en zijn niet allemaal ideaal geweest, maar toch hou Ik van je. Dit zijn allemaal dingen waarvoor Jezus gestorven is. Dat mag je aanvaarden en omarmen. Je mag jezelf daarin ook vergeven. Want dat heb Ik al lang gedaan.’ Dat was een heel verrijkend iets wat mij goed gedaan heeft en ook veel onrust wegnam", zegt Kees.

“Mijn vrouw merkte ook dat er iets veranderd was. Ik was minder somber. Dat was niet van het ene op het andere moment, alsof je de bladzijde van een boek omslaat. Maar in de loop van de tijd zijn er aantal momenten geweest waarin ik opnieuw die keuze gemaakt heb en opnieuw geleerd heb om de woorden van God te begrijpen en die tot mij door te laten dringen.”

“Ik voel mij enorm gezegend met mijn vrouw en mijn kinderen. Ik ben weliswaar niet gezond maar toch voel ik mij gezegend. Er is een leven voor mij dat ik kan leiden en waarvan ik kan genieten. Als ik denk aan God, is het eerste wat bij mij binnenkomt dat Hij een God van liefde is. Hij kent mij en aanvaardt mij zoals ik ben.”

Benieuwd naar het volledige en indrukwekkende verhaal van Kees? Deze is hieronder terug te zien.