Mensenrechtenadvocaat Il-Iyong Ju werkte mee aan het onderzoek. Hij vindt het belangrijk om de verhalen van vervolgde christenen te delen en mensen bewust te maken van wat er gebeurd in zijn vaderland. Het herinneren en delen van de gruweldaden is het minste wat we als 'mensheid collectief kunnen doen'. "We mogen de getuigenissen van overlevenden uit Noord-Korea niet vergeten. Dit is het minste dat wij, de vrije Noord-Koreanen, en u, de lezer die in vrijheid geboren is, kunnen doen. We hebben vrijheid. De Noord-Koreaanse mensen niet", aldus Ju.

Christen zijn is in Noord-Korea niet zonder gevolgen. Het delen van het evangelie is strafbaar en moeten gelovigen in sommige gevallen met de dood bekopen. Christenen worden publiekelijk geëxecuteerd op lugubere manieren. Het praktiseren van het christelijk geloof wordt daarnaast bestraft met gevangenisstraffen, boetes en plaatsing in een 'heropvoedingskamp'.

In de heropvoedingskampen ondergaan christenen zware straffen. In het onderzoek worden verschillende manieren van mishandeling in de kampen genoemd zoals wurging, verhongering, vergiftiging, het onthouden van slaap en fysieke mishandeling. "Mannen werden als honden geslagen, ook in hun cellen. Ze schreeuwden het uit van de pijn", vertelt een vrouwelijk voormalig gevangene. "Ondanks dat vrouwen minder werden geslagen, werd ook ik meermaals tot bloedens toe geslagen. Ik werd zo hard in mijn gezicht geslagen dat mijn huid openscheurde. Ik huilde van de pijn, waarop zij mij opnieuw sloegen omdat ik huilde." 

In sommige gevallen vindt er seksueel misbruik plaats. Wanneer een vrouw zwanger raakt door verkrachting, moet zij gedwongen een abortus ondergaan. "Moeders van geaborteerde kinderen worden gedwongen de dag na de abortus weer zwaar werk te verrichten, zonder medicijnen of rust", aldus het onderzoek. Wanneer een christelijke vrouw bevalt van een kindje bestaat de kans dat officieren het kindje wegnemen bij de moeder. De pasgeboren baby's worden vermoord, waardoor moeders radeloos achterblijven volgens het onderzoek.